Περί ιδιοκτησίας

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

peri

Είναι αλήθεια πως η μυρουδιά
της βροχής μου ανήκει. Η μυρουδιά
κάποιων γυναικών που έχω στο
κεφάλι μου, επίσης. Μου ανήκει
ο ήλιος και το βύθισμα στην άμμο.
Είμαι ο ιδιοκτήτης του ουράνιου θόλου
και του μεταμεσονύχτιου σπασμού.
Έχω την υψηλή κυριότητα της συνουσίας.
Έχω συμβόλαιο με τον άγριο αισθησιασμό
κι έχω κλείσει συμφωνίες εκμετάλλευσης
με το φαράγγι των μελισσών. Έχω
με τις πεταλούδες από κοινού μια φοβερή
κοιλάδα κι έναν τρομερό γλυπτό λαιμό.
Είμαι ιδιοκτήτης χιλιάδων βλεμμάτων και
άστρων και πλανητών. Έκανα περιουσία
απ’ το μηδέν. Είμαι αυτοδημιούργητος.
Έχω ένα στρατό που με προστατεύει.
Έχω λύκους και φίδια. Έχω τσακάλια
και γυπαετούς. Είμαι ζάμπλουτος και
μαθαίνω τα ωραία ελληνικά και τα ονόματα
των λουλουδιών και περιμένω τα φουστάνια
του ανέμου να με σκεπάσουν και τους
δαίμονες της υγρασίας να με καταπιούν.