Οι κίνδυνοι με την ποίηση

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

oi kindinoi

Είμαι μόνος εγώ και τα χάδια μου
όχι τόσο εκκεντρικός όσο καυλωμένος
όχι τόσο μάστορας όσο ζοφερός.
Ψαχουλεύω το ψηφιακό μουνί της ανθρωπότητας
τη νύχτα τον ήλιο και το φεγγάρι.
Δεν αγοράζω και δεν πουλάω. Ψάχνω
αντίστροφα μηνύματα στην ποίηση. Σμίγω
τους άγρυπνους φαλλούς, τη δροσιά
στο πάνω χείλος της, τον πικρό βάλτο
της μασχάλης της, την ολισθηρή λίμνη
της κοιλιάς της, τον ιδρώτα των ποδιών της.
Μέσα στο κυβιστικό μείγμα από σκοτάδι και φως,
η ποίηση με περιμένει, σχεδόν κατουρημένη
και σχεδόν υγρή. Περιμένει να χύσω
κάτι σαν ποτάμι στα καυτά σωθικά της.
Χωρίς προφυλαχτικά και χωρίς φόβο για μικρόβια.
Αφού, οι κίνδυνοι με την ποίηση, είναι πάντα
μακροσκοπικοί, ακαθόριστοι και τεράστιοι.