Σκιές

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

a1

Είναι βραδάκι όμορφο γεμάτο απορίες
είναι καλοκαίρι που σκυλοβαριέται
στο βυθό και στις ξαπλώστρες είναι
εργατικό ατύχημα μ’ ένα νεκρό είναι
μια σχισμή του βράχου κι ένα τρελό
μουνί που βρίσκεται σε πόλεμο μαζί μου
είναι οι δουλειές του ποδαριού για
να βγάλουν οι φοιτήτριες χαρτζιλίκι.
Είναι οι αθώες κοπελίτσες που ζεματάνε
η απαρνημένη σελήνη, ο μακροπερίοδος
λόγος, η ταραχή, η γαλήνη, η ομορφιά
είναι κυρίως το γαμήσι λογοτεχνική
πράξη κι αξίζει να ιδρύσεις ένα
σωματείο γι’ αυτό, μια φοβερή σέχτα,
να γίνεις μασόνος, να γίνεις ποιητής
να γίνεις αυτός με τη θηρία ψωλή
ο ξαναμμένος, ο δια παντός άταφος,
ο γυρολόγος που σας ρίχνει στάχτη
στα μάτια, που σας χαϊδεύει τα μαλλιά
που κατουράει στον κήπο του κάτω
από τόσα άστρα και γράφει και
πεθαίνει και ξαναγεννιέται και
συνωμοτεί νυν και αεί και εις τους
αιώνες των αιώνων.