Το αιώνιο καλοκαίρι

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

to

Θα πάρω το μυστικό στον τάφο.
Θα πάρω ένα βιβλίο να διαβάσω
στην ουρά. Θα διεκδικήσω επίδομα.
Θα διεκδικήσω ερωμένη. Μιαν
εκδρομή με τραίνο στη Ρουμανία.
Θα γίνω τόσο διάσημος που δε
θα με θυμάται κανείς. Δεν θα
ξαναπατήσω στο κέντρο των
Αθηνών και στην καρδιά των
γεγονότων. Θα ζήσω σε μια
καλύβα, όπως ονειρεύομαι από
παιδί. Θα σταματήσω να γράφω
ποιήματα. Να πίνω νερό απ’ τη
βρύση. Θα σταματήσω να σκέφτομαι
όσα σκέφτομαι. Να αλλάζω ρούχα,
να υπογράφω χαρτιά. Θα ψάξω να
βρω το αιώνιο καλοκαίρι. Τη χώρα
με τον καυτό ήλιο και τα δυνατά
φιλιά. Τη χώρα των γελαστών
γυναικών και των γυμνών ανθρώπων.
Θα επινοήσω την ουτοπία απ’ την
αρχή. Την ιστορία του έρωτά μου.
Τον έρωτά μου γι’ αυτή τη ζωή.
Για την καλοκαιρία θα γράψω μιαν
ωδή. Για το θάνατο θα γράψω
ένα σονέτο πάνω στην άμμο.
Να τον πάρει το κύμα. Να ξεχαστεί.