Ο μεσάζων

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

o mesazon

Αυτός που τραγουδά είναι ο εαυτός μου.
Είναι αυτός που στύβει τις πέτρες.
Ο μεσάζων που ξέρει πόσο άγρια είναι
η αγάπη. Αυτός που ανεβαίνει ένα
βουνό και κατεβαίνει μια θάλασσα.
Αυτός που υπήρξε σκυλί ολόγυρα
στα φιλιά της. Που υπήρξε νύχτα
στον κόρφο της και ποταμάκι στην
ωμοπλάτη της. Αυτός που δεν έστερξε
σε καμιά φαντασία. Αυτός που δεν
είχε ταξιδιωτικά έγγραφα κι έβγαζε
μεροκάματο απ’ τη χαρά της ζωής.
Και ξεζούμιζε τα υπέροχα στητά
βυζάκια της αιωνιότητας. Και τώρα
είναι αυτός που τραγουδά, περιμένοντας
ανταπόκριση. Περιμένοντας να γίνει ξανά
ο αγαπητικός της βοσκοπούλας κι ο
εραστής της Λαίδης Τσάτερλυ.
Περιμένοντας τον υπερσιβηρικό
να τον πάει ξανά σε εκείνο το
κακόφημο Βλαδιβοστόκ της ουτοπίας.