Με τα υλικά της κρίσης

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

me ta ulika

Με τα υλικά ετούτα φτιάχνεις ένα
δύστροπο μέλλον. Ένα στραβό
καλυβάκι σε μια πλαγιά. Χτίζεις
ένα στάβλο, για να σταβλίσεις τόσο
πόνο που εβγήκε μονοκοπανιά στο
αναγνωστικό κοινό και αναστέναξε
κι έκανε ένα βήμα πίσω και σκόρπισε.
Κι οι ηδονές του πέρασαν απ’ το
συμβούλιο της Επικρατείας και τον Άρειο
πάγο. Και οι καύλες του χώρεσαν στη
σχισμή απ’ το παγκάρι και οι κόποι μιας
ζωής εγίναν φευγαλέα απροσδιόριστη
ανάμνηση. Με τα υλικά ετούτα μπορείς
να εξαχνώσεις τις περίλυπες υπάρξεις
να λαδώσεις το εντεράκι του εθνικισμού,
να βοηθήσεις τα περήφανα κόπρανα
κάθε αυταπάτης να γίνουν λίπασμα στο
χωραφάκι του θεού, να γίνουνε γαρούφαλλα
στο πέτο του διαβόλου.