Ποίημα οριζόντιο

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

exoume

Έχουμε όλο το θάνατο μπροστά μας
για να κάνουμε μαύρες σκέψεις. Για
να μην κάνουμε καθόλου σκέψεις. Να
ψηθούμε μέσα στο χώμα. Να βγάλουμε
τα μάτια μας. Να αγκαλιάσουμε την
κυριολεξία. Την κρύα γη. Τη φοβερή
αιώνια παγωνιά. Το Λάζαρο. Τους
πεθαμένους φίλους. Να γίνουμε
πετρέλαιο και ορυκτός πλούτος.
Να γίνουμε σπουδαίοι νεκροί με
ερμητικά στόματα, φωτογραφίες,
καντήλια, κτερίσματα. Έχουμε όλο το
θάνατο μπροστά μας για να σβήσουμε
τη μνήμη. Τις σφαγές που μας
στοίχειωσαν και το σεξ που μας ανάθρεψε.
Έχουμε όλo το θάνατο μπροστά μας
για να σωπάσουμε δια παντός. Να
ξεμπερδέψουμε με εξετάσεις ούρων,
ακτινογραφίες και συμβόλαια. Να μην
περιμένουμε τίποτε. Ούτε ένα καλοκαίρι,
ούτε ένα νόμπελ λογοτεχνίας, ούτε καν
συγχώρεση αμαρτιών και δε συμμαζεύεται.