Για την αγάπη της Κίρκης

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

kirk

Εμείς κάναμε το χρέος μας.
Χρεωθήκαμε τα σημεία των
καιρών και τα δώρα των μάγων.
Το χειμωνιάτικο ήλιο με τις ζεστές
φράσεις και τα ζεστά καρβέλια.
Τα ποτάμια και τους ελάσσονες
ποιητές. Το απώτερο νόημα μιας
ωμοπλάτης. Μιας γενέτειρας
συμπληγάδων. Μιας Κίρκης
απεγνωσμένης και βρωμιάρας,
ταΐστρας ναυαγών και καθαρμάτων,
που αν ήξερε τι άγριο ξεπάτωμα λαών,
τι δούρειους ίππους κουβαλήσανε στα
σπλάχνα της, θα τους πετούσε για
τροφή στα διάσημα γουρούνια της.
Στ’ ανθρωποφάγα της βυζιά. Στα
Ομηρικά της μπούτια.