Σφυροδρέπανα

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

sfyro

1
Είναι αυτό το δάσος από γαμήλια δώρα
Από χαμό και ύπαρξη
Είναι αυτό το σεπτό μπράτσο της
Ανελέητο κάτω απ’ τη μπλούζα
Ένα θηρίο χρόνιας απουσίας
Μιαν ασυνέχεια των απολαύσεων
Γράφω τη νύχτα επιστολές
Τη νύχτα που σωπαίνουν οι συντεχνίες
Και γίνομαι μονήρης
Ένας θεός που τα γαμάει όλα

2
Ξεδιψάστε με ποιήματα
Ρουφήξτε μεδούλι από λάθος σώμα
Κρατήστε ενός σπασμού κραυγή
Μετρήστε την θερμοκρασία αισθημάτων και μη
Διηνεκώς νυμφευθείτε
Μέχρι να καρποφορήσει έξτρα δύναμη η φύση σας
Να μπείτε στον παράδεισο με χίλια
Σχεδόν στοργικά να κατεβάσετε το φερμουάρ
Δίχως σκέψεις

3
Εκεί στην άκρη των χειλιών η επιθυμία
Για να βγάλεις τ’ αγκάθια απ’ το κορμάκι της
Ν’ αφήσεις φιλί σάλιο και έρεβος
Τα ωραία έπεα πτερόεντα ελληνικά
Τα ωραία αλαζονικά νυμφίδια της νύχτας

4
Έχω ένα μαγαζί από σκέψεις
Μια φωλιά από σφήκες
Ένα κομματάκι πιπέρι κάτω απ’ τη γλώσσα
Έχω ένα Βόσπορο συλλογισμών
Κι άλλα ακατονόμαστα είδη
Κι έχω την επικαρπία τόσης τρέλας
Τόσο ποιητικώς ατελεσφόρου υλικού

5
Έμπνευση δε σου χρωστώ τίποτε
Ούτε λίγη αγριότητα μέσα στον καύσωνα
Ούτε λίγη καύλα τον Αύγουστο
Όμορφοι τόποι σαν τα μαλλιά σου
Τα πέταλα του μουνιού που ξεδιπλώνονται και μου δείχνουν το δρόμο
Ω έμπνευση δε σου χρωστώ τίποτε
Ούτε καν το περήφανο κόκκινο της μανίας του έρωτά μου
Ω έμπνευση σε παρωδώ, σε σκώπτω
Να μη χαθεί ο υποτροπιάζων λογισμός του ερωτομανή σε τεχνικές
Μη βγει ο μάστορας μπροστά για ποιητής
Η βέβηλη εισβολή της εμπειρίας
Σκέψεις μεγάλες για τον έρωτα μην κάνω

6
Νύχτα που φωτίζει το χνούδι σου το σεληνόφως