Οδηγώντας, βράδυ προς το σύμπαν

odigo

Έχουν ένα πείσμα φοβερό αυτά
τα πλάσματα που σου πιάνουν
κουβέντα τη νύχτα. Έχουν απορίες,
ερωτήματα, σάλιο. Βοηθάνε την
έμπνευση να πάρει τ’ απάνω της.
Καθώς οδηγώ μονάχος στη σκοτεινή
ύπαιθρο, διασχίζοντας το σύμπαν.
Και καθώς μυρίζω το χορτάρι και
το πλούσιο λίπασμα των χωραφιών.
Αγριόχορτα κι ανθισμένα δέντρα
παραδομένα στο χημικό τους ύπνο.
Με το φεγγάρι να βουλιάζει στο αχνό
σκότος της αυγής και τα λευκά
λουλούδια δίπλα στην άσφαλτο να
μου δείχνουν το δρόμο προς
το στόμα της αγαπημένης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s