Λέξεις

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

lej

Η δύναμή μου είναι οι λέξεις.
Αυτές ξέρουν πως γεννιούνται τα παιδιά.
Από ποια άβυσσο έρχονται τα ποιήματα.
Αυτές ξέρουν το πάνω και το κάτω.
Αλλιώς, δεν εξηγούνται τόσα ξενύχτια και τόσοι καφέδες.
Οι γκαστρωμένοι καιροί.
Τόση Δημιουργία και τόσοι Πατέρες της Εκκλησίας.
Τόσοι στρατιώτες στις διαδηλώσεις, χρώματος τρόμου.
Τόσες διαλέξεις και τόση κατήχηση.
Πως θυσιάζει η ελίτ τα παιδιά της.
Πως μαρκαλεύει σπλάχνα το Harvard.

Η δύναμή μου είναι οι λέξεις.
Όταν παίρνω το χάπι μου
όταν χάνομαι
όταν καυλώνω
όταν πεθαίνω
όταν έχει αιώνια πένθιμη πανσέληνο
κι όλα τα μπακάλικα της οικουμένης είναι κλειστά
και δεν μπορείς να αγοράσεις πια τίποτε
ούτε κρασί ούτε πάθη.

Η δύναμή μου είναι οι λέξεις.
Θεϊκέ θάνατε βαρβάτε.
Αυτές σου βγάζουν τη γλώσσα.
Αυτές κινούνται και σκεπάζουν τα πάντα.
Αυτές κάνουν τα κορίτσια να κλειδώνονται στα δωμάτια και να κλαίν.
Αυτές φυτρώνουν σαν σκιερά λουλούδια στην κόλαση.
Αυτές σφραγίζουν την αιωνιότητα της φθοράς.
Τα ωραία ποιητικά ελληνικά του γύφτου
που μαζεύει παλιοσίδερα συλλαβών
και δαγκωμένα φιλιά
για να αρματώσει τον κόρφο της κυράς του.