Η αγάπη μου για το κιτς

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

kits

Μνήμη Αλέξανδρου Ιόλα

Τ’ αγάλματα ξαπλώσανε μαζί της
στο κρεβάτι για να κάνουν σεξ.
Αυτή γαλανομάτα και κακόφημη
γέννημα θρέμμα σμίλης και
μαρμάρου, εκ Πύργου Τήνου
δια χειρός Γιαννούλη Χαλεπά.
Πάντα υπέροχα στητή και πάντα
διαβασμένη. Κρατά ένα μπικ
στυλό και σημειώνει οργασμούς και
στάσεις. Κραδαίνει σαν αναρχικός
το υγρό της μανιφέστο. Όλη της
τη ζωή περνά επάνω σε κρεβάτια.
Πάνω σε ανάσες εραστών. Με τους
μαστούς να κρέμονται ως τεράστια
κινίνα, έτοιμα για γλειψιές, για να περάσει
ο πονοκέφαλος της καύλας. Με χείλη
επί πτυχίω όλο πτυχές, κόκκινη λύσσα
κάργα. Ένα τέμενος. Μια ορθοδοξία
χνουδάτη ως τα έγκατα. Ένας
αλγόριθμος λυγμών. Και βέβαια
καλόγρια πιστή, τη γύμνια της
κατάσαρκα φορώντας, γονυπετής
μπροστά στα χούγια τού θεού φαλλού.
Πάντα καταμεσής του Απριλίου. Του
άπειρου ηλίου του βραδυφλεγούς.
Του άπειρου αιδοίου του μονογενούς.