Γράμματα

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

grammat

Γράφουμε διαρκώς την ιστορία
του θυμού και την ιστορία του
πόνου, όσων καβάλησαν το καλάμι
ή την πανσέληνο. Όσων σεληνιάστηκαν
και ήπιαν φαρμάκια. Και δεν πρόλαβαν
να ιστορήσουν τίποτε. Παρά μονάχα
πέρασαν μακριά στον ορίζοντα.
Μπροστά στα μάτια μας. Και μέσα
στο χαμό της βιοπάλης άφησαν
λίγο ουρλιαχτό και λίγη ζούρλια
απ’ αυτή που δεν αγοράζεται με τίποτε.