Μπαλάντα για κείνον που δεν είμαι εγώ

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

ast

Λαχάνιασμα και το έξω μέσα και το μέσα έξω.
Ήλιος παντού, πρωινός αναποφάσιστος κι εγώ
καυλωμένος, αξιομνημόνευτος. Άστεγος δια
παντός και πεινασμένος. Ξεπροβοδίζω
φουστανάκια στο ατίθασο σκοτάδι τους, όχι
άρβυλα, μυρουδιές στρατώνα, αλλά μουνίλα,
βαθειά μουνίλα, χαριστική βολή της στύσης
κι έπειτα χνώτα προσφύγων. Ρουχαλάκια στα
σύρματα και φωνές. Ω, ελεήστε με εύπορα
γομάρια σκατάνθρωποι σκατοπλύματα
συγγραφείς της πούτσας αρχίδια ευαίσθητοι
καριόληδες οικολόγοι σκέλεθρα κολυμπηθρόξυλα
φουστανελάδες βρικόλακες διευθυντές
οργανισμών διευθυντές γραφείων ευρέσεως
εργασίας κνόδαλα σκατόψυχοι μαλακοκαύληδες
ελεήστε με γαμώ το Χριστό σας και γαμώ
την Παναγία σας και γαμώ το σταυρό σας
καθίκια πλύματα κουμάσια παλιάνθρωποι
γαμιόληδες ξεκωλιάρηδες φαντασμένοι ξεφτίλες
γαμώ τον καθρέφτη που καθρεφτίζεστε
γαμώ τα όνειρά σας τους εφιάλτες μου
γαμώ τα πτυχία σας και γαμώ το καθιστικό σας
και γαμώ τα τζάκια σας και γαμώ τις σόμπες σας
και γαμώ τα κόκκινα δάνειά σας και τις ντροπές
και τις λύπες σας και τον οίκτο σας δικηγόροι
γιατροί έμποροι δάσκαλοι αρχίδια παπάδες
μουνόπανα πρόεδροι κρατών διαφωτιστές
έμποροι υπάλληλοι συνδικαλιστές κωλοτρυπίδες
αριστούχοι σημαιοφόροι ατσαλάκωτοι
αγανακτισμένοι αντεροβγάλτες πρόστυχοι
τσογλάνια.