Arabian nights

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

arabian-nights

Ανάμεσα στα πόδια της σαν διάολος,
σφηνωμένος στον ιερό της κήπο που
βάζω τη γλώσσα μου, μετέωρος να μυρίζω
το μουνί της, την κολόνια, το αντισηπτικό,
τις φυσικές καταστροφές, το αίμα της
που περιμένει να κάνει τον κύκλο του.
Ανταλλάσσουμε φιλιά συμφραζόμενα
και θέλω να της φάω το στήθος.
Δικαιούμαι λίγο βυζί. Λίγο τρυφερό
γυναικείο κρέας. Δίνω την αίσθηση
διαβρωμένου Ευρωπαίου. Αγροίκου
που θέλει να δαγκώσει την ερωμένη
του. Το κορμί διψά. Διψά για πόνο.
Ο πόνος είναι μονήρης. Χωρίς παρόν,
ούτε παρελθόν. Απόλυτα αποκομμένος.