Ερωτική εξαναγκασμένη ταλάντωση

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

roman-artwork-threesome-pompeii

συνεισφορά στις 14 του Φλεβάρη

1
Ψάχνω αγίους να πιστέψω. Αγίους συμμαθητές παλαιούς και αγίες συμμαθήτριες με πάθη. Και ψάχνω μιαν αγία για το εικονοστάσι μου. Αυτήν που περιγράφει ωραιότατα ο Εμπειρίκος κι αυτήν που έχει ζωγραφίσει ο Μαυροΐδης θεόγυμνη και ανελέητα καυλωτική.

2
Όλη η δαιμονολογία του πρωτόγονου ανθρώπου είναι εδώ. Ο νεογέννητος έρως που καθώς γεννιέται φέρνει και τις ακαθαρσίες του μαζί του στον κόσμο.

3
Πιστεύω εις την Οσία Μαρίνα Αμπράμοβιτς που βρίσκεται δίπλα μου την ώρα των σεισμών. Στη γυμνή της κοιλιά που τη χαράσσει με ξυράφι. Στο χάρτη πάνω της Γιουγκοσλαβίας. Δείχνοντας στους φιλότεχνους δυτικούς το κανιβαλικό τους επίτευγμα. Κι αυτός είναι ο ύψιστος ερωτισμός, να τραγουδάς νανουρίσματα μπροστά σ’ ένα βουνό από κόκκαλα βοδιών.

4
Πιστεύω εις τα ορυκτά συστατικά των γυναικών της κάτω Ακαρνανίας. Χωριά του κάμπου και χωριατοπούλες τρυφερότατες. Νυχτερίδες στοιχειωμένες. Καβαλάν μηχανάκια, ερεθισμένες ύαινες, μικρόσωμες, σαυροειδείς, εκβάλουν μέσα σε φρύγανα και άνθη. Φοράνε την κιλότα στο κεφάλι του εραστή τους και γελούν.

5
Υπέρ υγείας και προστασίας σας δεόμεθα κόρες με το μονόφθαλμο κορμάκι.

6
Ανταλλάσουμε βαθιά φιλιά. Τίποτε περισσότερο. Ερωτοτροπούμε. Αίφνης σκέφτομαι ένα χωράφι δίπλα στη Μονή Βατοπεδίου με χιλιάδες αποστεωμένα κρανία. Ο μοναχός που μας ξεναγεί μου λέει: όλοι οι πολιτισμοί είναι θηριώδεις. Αυτά είναι τα απορρίμματα, οι ψυχές είναι αλλού.

7
Μην αφήσεις τα όνειρα να σε καταπιούν, της είπα, καθώς έσταζε κι εγώ πρηνής στην άκρη του κρεβατιού ασπαζόμουν τις υφάλμυρες πύλες της. Η πραγματικότητα είναι απείρως ονειρική.

8
Ταξιδεύουμε με το φίλο μου για τα νησιά. Για το ωραίο γαλανό Αιγαίο. Δεν ψάχνουμε ηλιοβασίλεμα και μικροσκοπικά λευκά εκκλησάκια αλλά μουνί κώλο βυζιά. Στο πλοίο για το επόμενο άγνωστο νησί ερωτοτροπούμε με δυο γαλλίδες. Στο τέλος μας φτύνουν. Ο φίλος μου λέει: χέστες μαλάκα, τις κακομαθημένες θυγατέρες αποικιοκρατών της Αλγερίας, τις κόρες δολοφόνων του Τσαντ.

9
Εδώ η αρμονία συμπλέει με τη χαρά. Εδώ ξέρεις πως οι κατακτήσεις φέρνουν μόνο θάνατο και αγαμία. Θεούς που βρωμούν και ζέχνουν. Οι αγάμητοι άνθρωποι κουτσομπολεύουν το σύμπαν, το διπλανό τους. Περιφρουρούν την αγαμία τους. Την αχαλίνωτη εγκράτεια. Ηθικολογούν χυδαία. Πολιτισμός διαστροφών, εμπόριο. Άγιος Βαλεντίνος, ιδιοκτήτης του γαμησιού που πάσχει από αβιταμίνωση, αναιμία, μισθωτή σκλαβιά και λοιπά και λοιπά.

10
Θυμάμαι πως γιορτάσαμε κάποτε την αγάπη σ’ ένα εκκλησάκι στο Λυγουριό. Κι αυτή πως ύψωσε τα σκέλια της προς τον τρούλο, για να ευφρανθεί το στερημένο μάτι του παντοκράτορα.

11
Ο Πρίαπος είχε ένα τεράστιο πούτσο. Ο άγιος Βαλεντίνος κρύβει τη στύση του κάτω απ’ το ρομαντισμό. Λουλουδάκια, αρκουδάκια, σοκολατάκια. Κι ανάμεσα εκεί αποκεφαλισμένοι, πνιγμένοι, αιχμάλωτοι, κατάδικοι, αριστεροί δηλωσίες. Κι ένας αγαθός λαός γίγαντας. Μιαν υπέροχα σεξουαλική άρχουσα τάξη που πάει το καθυστερημένο της παιδί στις αγορές. Να ψωνίσει οργασμούς με τα μάτια.

12
Αχ κορίτσια, Αγίες, εσείς πλάσατε τον οξύμωρο εαυτό μου. Μαζί σας έγινα αυτό που είμαι τώρα. Κοντά στις θάλασσες και τα ωραία λιβάδια. Κάτω απ’ τον ήλιο αποσαρκώνοντας τη φθορά. Στις αγκαλιές και τις υγρές κρυψώνες σας.

13
Εδώ αυτό το φως είναι ιερό. Δηλαδή ερωτικό. Εδώ ο νευρωτικός είτε θεραπεύεται είτε τρελαίνεται. Κι ίσως εδώ πρέπει να έρθουν για να εξαγνιστούν τα καραβάνια των νευρωτικών του πολιτισμού. Εδώ να περπατήσουν γυμνοί και μόνοι χωρίς την προβιά της χριστιανικής ανοησίας. Εδώ πρέπει να τινάξουν από πάνω τους τη νεκρή αρρωστιάρικη υπόγεια ζωή. Τις λιτανείες, τα μαστιγώματα της σάρκας. Τα μαρτύρια.

14
Ο έρωτας ζει. Ζει αιώνια στο μέσο ενός κόσμου που πεθαίνει.