Μουνί καπέλο

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

VATICAN-POPE-EASTER-URBI ORBI

Εικάζεται πως ο όρος αφορά την αρχιερατική μήτρα. Οι παπάδες που κακολογούνται ως άγαμοι ή και αγάμητοι φορούν ένα μουνί στο κεφάλι τους. Βεβαίως χωρίς τα υγρά του. Αλλά σίγουρα με τη φάκλα του, τουτέστιν την υψηλή θερμοκρασία που αναπτύσσεται μεταξύ πίλου και κεφαλής. Καθολικό ή ορθόδοξο δεν έχει σημασία. Το μουνί δεν γνωρίζει θρησκευτικά σύνορα. Η κοινωνιολογία της κοντόθωρης αστικής ερμηνείας δεν μπορεί να κατανοήσει τους ετυμολογικούς ισομορφισμούς της έκφρασης με τη θεία φώτιση. Εντός του αιδοίου συσπάται το ανδρικό μόριο και παράγει πρώτη ύλη για τη δημιουργία πιστών ορθοδόξων ή μη. Με τον ίδιο τρόπο παράγεται θεία φώτιση εις το μυαλό του ιερέα. Βεβαίως όπως η κατσαρόλα χρειάζεται το καπάκι της για να βράσει το ζουμάκι έτσι και η κούτρα του απεσταλμένου του Κυρίου χρειάζεται το καπέλο της για να πάρει χόχλο η θεία φώτιση. Πολλοί αδαείς και άθεοι πιστεύουν πως η θεία φώτιση είναι φόλα, μα υπάρχουν πειστήρια. Δάχτυλα, πόδια, μύτες και τσουτσούνες αγίων που δεν έλιωσαν πιστοποιούν το γεγονός της φώτισης. Λαμπροί επιστήμονες ερευνηταί εις ινστιτούτα ανά την υφήλιο κάνουν τις ανακαλύψεις των ύστερα απ’ την επίσκεψη της θείας φώτισης. Γενικώς οι φωτισμένοι άνθρωποι φέρουν άνωθεν της κεφαλής φωτοστέφανο που επίσης προσομοιάζει με μουνί, αλλά λόγω κακόηχης εκφοράς αντί να πούμε μουνί φωτοστέφανο λέμε μουνί καπέλο. Βεβαίως η έκφραση αυτή παραπέμπει και σε αιδοίο έτοιμο προς γάμευση ή σε λαϊκή αποστροφή απευθυνόμενη στον υπουργό οικονομικών εντός του κοινοβουλίου: τάκανες μουνί καπέλο. Δηλαδή τα γάμησες όλα. Φανερώνοντας φυσικά τον αδέξιο και ξενέρωτο εραστή που με τη σκέψη και μόνο της διείσδυσης έχυν έχυν, που λέει και το δημώδες άσμα. Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις πως η έκφραση χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να εκφράσει φάρδος, μα είναι αστήρικτες παντελώς. Οι μεταφορές άλλωστε έβλαψαν τη γλώσσα ανεπιστρεπτί, γι’ αυτό επιστρέψαμε ασμένως με ειλικρινή ευγνωμοσύνη στην κυριολεξία. Ας κάνουμε λοιπόν πέρα την υποκρισία της μεταφοράς. Ας βυθίσουμε ως τολμηροί ξιφίες τη λόγχη της ερμηνείας μέσα στην κοιλιά της φάλαινας-γλώσσας. Δηλαδή του υπερμεγέθους φαλλού. Και ας αφουγκραστούμε τη θεία φώτιση του αρχιμανδρίτη ή του πάπα, που ως θεόρατο φαλλικό κτέρισμα της Δήλου διεισδύει με το κεφάλι-βάλανο στην αρχιερατική του μήτρα.