Νήσος Οξιά

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

klom

Για να σ’ έχω μαζί μου σ’ έκοψα
σαν λουλουδάκι και σκέφτομαι
αστικούς μύθους για γυμνά κορμιά
σκέφτομαι το λαχάνιασμα την αυγή
την κοινή γνώμη να μη δίνει δεκάρα
για τις ευφάνταστες τρέλες μου
για τον καφέ μου στο μπρίκι
που περιμένει το γενναίο εμένα
που βούλιαξα στις αράδες της και
βεβαίως στις σχισμές της και στα
ανεμοδαρμένα της υγρά και της λέω
τώρα και πάντα, για να σ’ έχω μαζί μου
σ’ έκοψα σαν λουλουδάκι και σε μάδησα
σαν μαργαρίτα περιπαθώς και
ω! στύση μου γένους αρσενικού
που εκβάλεις εις τον αίθριο ουρανό
που εισβάλεις ωσάν το ακρωτήριον Σκρόφα
στο Ιόνιον αγναντεύοντας τη νήσο Οξιά
ενδεδυμένη θάμνους και κατσάβραχα
ενδεδυμένη πόθους κοντά στη ροδοδάχτυλη
σχισμή κοντά στο ελεεινό φτωχόσπιτο
εμού του αυτοκράτορα των χνώτων της
και των λαρυγγισμών της.