Σκοτεινοί κράχτες

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

καφενειο

στη χάρη σταθάτου 

Αν υπάρχει κάπου μαγεία αυτή βρίσκεται στη φυλή που δεν ελέγχει την αναπνοή της. Στα όντα που δεν μάθαν ανάγνωση και χειραψία. Στα όντα που συνθέτουν πάνω στη γλώσσα κι όχι πάνω στη σελίδα και που η ποίησή τους είναι το παραπέρα της πραγματικότητας. Σκέψεις μακριές και προτάσεις σύντομες. Το ανήσυχο σπάταλο χτυποκάρδι των καλοκαιρινών μηνών. Να παίρνουμε την επιθυμία κατά γράμμα και να γινόμαστε αυτά τα όντα που επιθυμούν αενάως. Αυτά τα όντα που δεν κρύβουν την πρωινή τους στύση, το γέλιο τους και το θυμό τους. Αυτά τα όντα που αντιστέκονται περισσότερο και υπακούν λιγότερο. Παίζοντας και κράζοντας και αλαλάζοντας, κάνοντας ενέσεις σε μαξιλάρια και ασκήσεις απελπισίας στο βραδινό κρυφτό. Στα όντα προ κινητού και προ τεχνολογίας. Προ κοινωνικής ανασφάλειας και προ συλλογικής νεύρωσης. Στα όντα προ χριστιανών του ελληνικού δημοσίου και προ πεινασμένου πρωκτικού πάθους για συσσώρευση πλούτου και δύναμης και σεξουαλικής κυριαρχίας. Στα όντα που η Ζωή και η Τέχνη ταυτίζονται και αγαπούν και λατρεύουν με τον πιο αντιχριστιανικό τρόπο. Καθαρίζουν τα σκατούλια της μύτης κάτω απ’ το τραπέζι, κλάνουν μπροστά στις κυκλώπειες ακροπόλεις του καθωσπρεπισμού, εκεί όπου αόρατες δυνάμεις σου χειρουργούν το σφιγκτήρα και καταφθάνουν δάσκαλοι ψυχολόγοι ιερείς πυρηνικοί επιστήμονες, για να σου πουν να σφίγγεις τα μπούτια σου για να μη φαίνεται η κιλότα σου και να μη λες πάντα αυτό που σκέφτεσαι και να κρύβεις επιμελώς αυτό που εξαγριώνει τους άλλους. Η ανταμοιβή σου θα είναι πάντα ένας καλός Έλλην γαμπρός μια καλή νοικοκυρά νύφη ή μια τρανσέξουαλ αυταπάτη. Αν υπάρχει κάπου μαγεία αυτή βρίσκεται στα όντα που μπορούν να παίξουν με το σώμα της μητέρας τους. Το σώμα που τα γέννησε και τα έθρεψε. Είναι αυτά τα όντα που όταν χάνουν το τεκμήριο παιδικότητας μέσα στον σοβαρό ενήλικο κόσμο συγγράφουν. Ψάχνοντας συντρόφους και συνδαιτυμόνες για να συνεχίσουν το παιχνίδι που άφησαν στη μέση. Το βίαιο, το άγριο, το αγαπησιάρικο. Όχι το πολιτικώς ορθό, αυτό που προστατεύει η κυρία Κατεστημένου με τα παρδαλά της τσοπανόσκυλα.