Ουδείς αγεωμέτρητος εισίτω

lok

Κουρκούτεψα ως κουτέλι Αυγουστιάτικα
και περιμένω σύκα νοστιμότατα να μου
δώσουν δυνάμεις, να αντέξω το χάος, την
ηδονή σε φέτες που μου προσφέρει η
σχολή της Νοικοκυράς, να αντέξω την Ιλιάδα
που πέρασε, το έπος του πλανητικού χωριού,
τις νερόβραστες ονειρώξεις με σπαθάτες
γκόμενες και να μου βγει λίγο πολιτισμένη
ατμόσφαιρα και λίγος φιγουρατζίδικος
ναρκισσισμός, να πω έναν λόγο καλό για
την παρά φύσιν κοινή μας μοίρα.

Εκεχειρία

trabn

Λυρικός ή τραγικός ή φλούφλης
και φιλόδοξος αστός! Εδώ να
καταχωρηθεί του στίχου η χασμωδία.
Σεντόνια που κρύβουν την κοιλιά της.
Σαγιονάρες και άλλα τιμαλφή. Χείλη.
Αχ, χείλη υγρά, μοτίβο εξπρεσιονιστών
και υπερβόρειων γαμιάδων. Εδώ
ο ρομαντισμός ανθεί, παρέκκλισις
η ηδονή. Ω ναι βγάζει ποιηματάκια
ερμαφρόδιτα ο μπούλης. Να τα
διαβάσει η μαμά ο μπαμπάς η γειτονιά.
Να χαρούν υγεία ευαισθησία αλτρουισμό
αιμομιξία. Ουχί τους μύκητες τους
έρπητες δολίων, αλλά σεβάσμιο φεγγαράκι
της ποιήσεως, χούγια καθαρότατα
όχι σαπρά βαβελικά. Ολίγον τι εταιρία
λογοτεχνών, αριστερά του κέντρου,
ολίγον Ιεζεκιήλ, ολίγον αναρχία της
σκουριάς όχι ξεδιάντροπη φαρμακερή
και κλειτορίδα ορθή εις τις επάλξεις.
Όχι φαρμάκωμα του Εν Αρχή είν’ ο Λόγος
μα βαρεμάρα πλήξη και σφοδρή αγαμησιά.