Γεύμα με την Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

Khaled-Akil-4

Πάντα η θηριωδία και ο θάνατος χρησιμεύουν ως εικόνες για να δαιμονοποιήσουν τον εχθρό. Τον Άλλο. Μέσα απ’ αυτές τις εικόνες διακυβεύεται η πεμπτουσία του ανταγωνισμού. Οι κανόνες της σύγχρονης ανθρωποφαγίας είναι επιμελώς σπαρμένοι μέσα στα συντάγματα των λαών.

Εδώ η επιστήμη της ανακωχής του ταξικού πολέμου έχει προσφέρει όλο το σάλιο της στα γεννητικά όργανα του Κυρίου ημών καπιταλιστή για να πετύχει μιαν ανώδυνη διείσδυση. Για να μοιάζει με ατέλειωτη ευχαρίστηση αυτή η συνθήκη του ανταγωνισμού στις ανθρώπινες κοινωνίες.

Για να έχουν λόγο αυτές οι καμπανάτες ανδροπρεπείς απειλές που εκτοξεύουν οι βαρβάτοι άντρες στο κυνήγι της επιτυχίας και στο μίζερο αγώνα του βιοπορισμού. Θα σου γαμήσω την Παναγία, το σπίτι, την αδερφή. Θα σου σκίσω τον κώλο. Εδώ το γαμήσι είναι φονικό όπλο και ο πούτσος το καλογυαλισμένο μπαζούκας που θα πολεμήσει τους κακούς. Ή θα με γαμήσουν ή θα τους γαμήσω. Ιδού ο νεοφιλελευθερισμός, ιδού η Αρβελέρ, ιδού το οίδημα.

Μέσα στη φαντασιακή πομφόλυγα του λεγόμενου αγωνιστή της ζωής, δηλαδή του τύπου που τρέχει νυχθημερόν για να εξασφαλίσει ευημερία στον εαυτούλη του ποδοπατώντας τους άλλους ή γράφοντάς τους στην καλύτερη περίπτωση στ’ αρχίδια του, υπάρχει μόνο μαύρο σαπισμένο πύον που κάποια στιγμή θα σκάσει στα μούτρα μας. Μόνο ανταγωνισμός και μόνο μάχες.

Μια ζωή παγιδευμένη σε απειράριθμες τάσεις αυτοκαταστροφής και φθοράς. Μια ζωή μάχες. Κι ίσως ακόμη και στην καρδιά του δολοφόνου να ξεχνιέται πάντα λίγη αγιότητα και στο μυαλό του ηλίθιου ακόμη να υπάρχει κάποιος θύλακας φιμωμένης ευφυΐας, αλλά στην κοιλάδα του ανταγωνισμού υπάρχει μόνο λιώσιμο και υποκρισία. Εκμετάλλευση. Μάχες. Η αγαπημένη λέξη των μικροαστών.

Τι κάνεις; Δίνω μάχες. Παλεύω. Ποιόν μάχεσαι και με ποιόν παλεύεις χριστιανέ άνθρωπε της εκκλησίας και του θεού; Σε ποιόν επιδιώκεις να χώσεις το πενεμένο σου εργαλείο πουτσαρά μου; Πόσους θα σκοτώσεις σήμερα στο βίντεο γκέιμ;