Ηλείας Και Αλφειού

Limited Edition Of 15. Artist Proof of 2.

Ουδεμία πρόθεση έχω να σε μπερδέψω Χάρε
με ποιήματα, μανιφέστα, ιδρώτες της Ωραίας
Ελένης. Εφαρμόζω συριγμούς οδόντων, τέχνη
του χιλιοστού, μάστορας της ακμής θηλέων
απλώς. Του Αλφειού θρεφτάρι. Νονός μιας
Αλβανίδας υγροτάτης. Απ’ τη γενιά κατάγομαι
των βαπτιστών που παρασόλισαν στο σαρκοβόρο
θέρος. Απ’ τη γενιά που τρύπωσε κάτω απ’ τον ίσκιο
του χασίς. Κατάγομαι από πλευρό ιεροψάλτου
που βλαστήμησε τα πρόσφορα. Όλο το λυρικό
χνουδάκι που εβγάλαν τα κοριτσάκια της αρβανιτιάς
ροδάκινο που κέρασαν τα συνδικάτα εραστών
στις αγρυπνίες. Ρόγες, λαιμούς, δαγκωματιές και
χούφτες με θυμάρι. Αχ, Χάρε μου, κυτταροφάγε
πολιορκητή, τώρα που γλείφω το χαλβά
έλα και πάρε με. Εδώ, που κολατσίζω γλύκα
θηλυκιά. Τώρα που, χαρισάμενος βουλιάζω
στην άκρα βουλιμία και σ’ όλα της αλλοτρίωσης
τ’ ασύστολα υγρά σε κάνω δικαιούχο.

4 σκέψεις σχετικά με το “Ηλείας Και Αλφειού

  1. Απόσπασμα από την «Αρέθουσα», μια νύμφη που ερωτεύτηκε ο Αλφειός, κι αυτή για να το σκάσει, έγινε πηγή στη Σικελία, μα ο ποταμός ρίχτηκε στην Αδριατική για να την πιάσει.
    Ποίημα του άτυχου Πέρσι Σέλλεϋ σε μετάφραση του Λορέντζου Μαβίλη

    Παράτησ’ ἡ Ἀρέθουσα τὸ στρῶμ’ ἀπὸ χιόνια
    κι’ ἀπ’ τ’ Ἀκροκεραύνια βουνὰ ροβολᾷ,
    καὶ μέσ’ ἀπ’ τὰ σύγνεφα, γκρεμνοὺς καὶ κοτρώνια,
    τὲς βρύσες, κοπάδι της λαμπρό, πιλαλᾷ.
    Ἐπήδαε κατάρραχα καὶ μέσα στὰ ρέματα 5
    ἐρρέαν τὰ δοξάρινα σγουρά της χυτὰ
    κι’ ἀγνάντια στὰ πύρινα τοῦ ἡλιοῦ βασιλέματα
    φαντάζει ὁλοπράσινο κάθε πλάϊ ποῦ πατᾷ.
    Κυλῶντας χορεύοντας πηγαίνει στὰ κάτω,
    τραγούδια ἐμουρμούριζε σὰν ὕπνο ἁπαλὰ 10
    κ’ ἐκεῖ ποῦ ἐλαχτάραε νὰ φτάσῃ τὸν πάτο,
    ἡ γῆ τὴν καμάρονε, ὁ οὐρανὸς τῆς γελᾷ.
    Ὁ ἀπόκοτος τότες Ἀλφειὸς μὲς τὸ τάραμα
    τῶν πάγων, τὴν τρίαινα χτυπᾷ ‘ς τὰ βουνά,
    κι’ ἀνοίχτη στὸ τράνταγμα τῶν βράχων, μιὰ χάραμα-
    -τιὰ καὶ τὸν Ἐρύμανθο σεισμὸς τὸν κουνᾷ.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Αγαπητέ Λασκαράτε

      ο Αλφειός λατρευόταν ως θεότητα ισάξια με τον Δία! Για το λόγο αυτό απεικονιζόταν στο αέτωμα του ναού του Ολυμπίου….

      ΑΛΦΕΙΟΣ

      Ήταν μεσημέρι κι’ έπαιζε ακόμη με το ποτάμι
      ο ήλιος την έδενε από τα μαλλιά
      και το ρόδινο νερό γύρω στα λαγόνια της.
      Έβλεπα πως ήμουν το ποτάμι
      αλλά γινόμουν άλογο κατεβαίνοντας αφρισμένο
      και κείνη διχάλα στη γαλάζια ράχη μου
      αντιστεκότανε μαζεύονταςτη δύναμη της
      καθώς έμπαινε στουςίσκιους
      κάτω από τις ιτιές.
      Κι εγώ γελούσα
      και μη γελάς μου έλεγε
      μη γίνεσαι όνειρο ,φοβάμαι
      σε φοβάμαι .
      Από τότε πολλές φορές άκουσα τη φωνή της
      ξυπνώντας μέσα σ’ αυτό τοφως
      μαύρο σαν μελίσσι
      που μου έτρωγε τα μάτια.

      Γιώργης Παυλόπουλος(Κατώγι, 1971)

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Λοιπόν θυμήθηκα πως κι εγώ έχω κάνει μια αναφορά στον Αλφειό στο διαδίκτυο, με αφορμή έναν κολασμένο ποιητή (ναρκωτικά) και να μου επιτρέψεις να παινέσω το σπίτι μου κλπ

    https://roides.wordpress.com/2012/08/18/18aug12/
    Ο Samuel T. Coleridge στην Επίδαυρο

    18/08/2012
    ………………………………………..

    Ο Κόλεριτζ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μέσα στη μελαγχολία, που ίσως πήγαζε από την ορφάνια του και τη μοναξιά των νεανικών του χρόνων που τον οδήγησε στη χρήση του οπίου, την οποία ξεκίνησε ως αντιπυρετική θεραπεία. Κάτω από την επίδρασή του, έγραψε βυθισμένος σε αλλόκοτους κόσμους, τον περίφημο «Κούμπλα Χαν» του, που αναφέρεται σε ένα θερινό ανάκτορο που έχτισε ο Μογγόλος αυτοκράτορας της Κίνας Κουμπλάϊ Χαν στη φημισμένη Ξαναντού, που ερείπιά της σώζονται μέχρι τώρα στην Εσωτερική Μογγολία. Ο Κόλεριτζ βασίστηκε στις περιγραφές του Μάρκο Πόλο:

    «Στην Ξαναντού ο Κούμπλα Χαν
    Διέταξε να χτιστεί το καλοκαιρινό παλάτι,
    Εκεί που ο Αλφ το ιερό ποτάμι κατρακυλούσε
    Μέσα από χαράδρες άμετρες από τον άνθρωπο
    Σε μια θάλασσα ανήλια»

    Ο Κόλεριτζ, που προοριζόταν από τη γέννα του (1772) για Αγγλικανός κληρικός, είχε πάρει καλή παιδεία από τον υπερπολύτεκνο εφημέριο και διευθυντή σχολείου πατέρα του (που όμως πέθανε νωρίς), και αργότερα έφτασε με υποτροφίες και στο Καίμπριτζ, όπου συμμετείχε σε θορυβώδεις ριζοσπαστικές παρέες. Όπως συνηθιζόταν στους δυτικούς λόγιους που ανέτρεχαν στην αρχαία Ελλάδα, αναφέρεται στον δημοφιλή στους δυτικούς ποιητές και καλλιτέχνες Αλφειό ποταμό, αυτός πρέπει να είναι ο Αλφ, που στην αρχαιότητα έτρεχε, όπως μαρτυρούν αρχαίοι συγγραφείς, σε μερικά σημεία της διαδρομής του σε καταβόθρες κάτω από τη γη (λιγότερο και σήμερα) και μάλιστα η Μυθολογία τον ήθελε να κυλάει και κάτω από την Αδριατική κυνηγώντας τη σικελική νύμφη Αρέθουσα.
    …………………………………………

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s