Girl next door ή οι πολιτικοί της διπλανής πόρτας

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

girl

Στον νεοφιλελεύθερο στανικό καπιταλισμό μας οι άντρες και οι γυναίκες πολιτικοί είναι ένα είδος πορνοστάρ που προσφέρουν ακόπως θέαμα.

Οι άντρες και οι γυναίκες πορνοστάρ μετατρέπονται αυστηρά και τελεσίδικα σε απλούς σεξουαλικούς δρώντες. Η μυθοπλασία δεν έχει πλέον κανένα νόημα, μόνο ο σκηνικός μηχανισμός που χρησιμοποιείται για να αναδείξει το θέαμα, συνδέει τα συνουσιαζόμενα άτομα με την ιδιότητα του ηθοποιού.

Μήπως ομοίως και απαράλλακτα η εργασία και ο κοινωνικός ρόλος κάθε πολιτικού, δεν τον εντάσσει άραγε στη σφαίρα της πορνογραφίας;

Ο πολιτικός έστω κι αν κρύβεται πίσω από ένα ρόλο δείχνεται και αποκαλύπτεται. Είναι εκ φύσεως επιδειξίας, όσο ντροπαλός κι αν είναι στην προσωπική του ζωή.

Επιδεικνύει τη ντροπή του όπως και την αυτοσυγκράτησή του, τη διακριτικότητά του ή τις έντονες συγκινήσεις του.

Ο πολιτικός δεν κρύβεται πίσω από μια τεχνική κι ακόμα λιγότερο πίσω από ένα περίβλημα αλλά εκθέτει, όπως και ο ηθοποιός-πορνοστάρ, ολόκληρο τον εαυτό του ακόμα και πέραν του δέρματος και των βλεννογόνων αδένων του.

Δεν κάνει τίποτε άλλο από το να αναπαράγει δια της μίμησης την κυρίαρχη ιδεολογία και τον κυρίαρχο λόγο, ένας απλός ιμάντας μεταβίβασης, ένα εργαλείο στερούμενο κάθε δημιουργικής έννοιας.

Κάθε πολιτικός διαθέτει μάνατζερ που τον σκηνοθετεί και τον νουθετεί. Η πολιτική παράγεται πάντα σε υψηλά κλιμάκια και φυσικά εκτός κοινοβουλίου.

Η αστική τάξη κρατά το στάβλο της αμόλυντο από παραγωγή σκέψης και πολιτικές ιδέες. Ο πολιτικός είναι ο ραψωδός, ο ερμηνευτής του ποιητή-καπιταλιστή. Του δημιουργού κάθε πράξης και κάθε ουσίας.

Ο Πλάτων στην Πολιτεία και στον Ίωνα, ασκεί δριμύτατη κριτική στο ραψωδό, ερμηνευτή του ποιητή, ο οποίος είναι από τη μεριά του διερμηνέας των θεών, στιγματίζοντας πλήρως την ανικανότητά του να καταλάβει αυτά που λέει ή άδει, υπογραμμίζοντας ότι μπορεί να ενδώσει επομένως στο αναληθές και το ψέμα.

Ο ηθοποιός-πολιτικός ξέρει εκ των προτέρων, πως, δεν μπορεί να παρέμβει στο κείμενο που στέλνουν οι θεοί κεφαλαιοκράτες στον κόσμο μέσω της διανόησης και των υπαλλήλων της γραφειοκρατίας.

Ξέρει πως είναι το γρανάζι μιας μηχανής που διατηρεί τις άδηλες ισορροπίες της ταξικής πυραμίδας.

Ξέρει πως μέσα στο σφοδρό κοινωνικό πόλεμο και τη βαρβαρότητα, ανάμεσα απ’ τα καραβάνια των προσφύγων και των εξαθλιωμένων, ανθίζει η εξαγνισμένη του διαφθορά, αφού, εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω, εκφωνεί διακαώς απ’ το ζεστό άμβωνα της οθόνης, καθαρμένος απ’ τις ατέλειες και τις μικρότητες του εν κόσμω βίου.