Ανίερα Χαλυβουργεία

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

satyr

Οι άσεμνοι στρατηλάτες κοσμολόγοι καλλιτέχνες δείχνουν το δρόμο της ηδονής. Οι δαιμονισμένοι και δαιμόνιοι καλλιτέχνες, απ’ την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, βγάζουν τη γλώσσα στην κοινή λογική.

Απ’ την αγωγή των νεαρών βασιλιάδων και τη μύηση στην ακολασία φτάσαμε αισίως στις ερωτικές γιορτές και στις επιδοτούμενες απ’ το ξεπάστρεμα πληθυσμών παρτούζες στο Ριτζ.

Η φιλεραστία κατέκλυσε την καταπιεσμένη Ευρώπη όταν η αμόλυντη απ’ τους αποικιοκράτες Αφρική έδειχνε το δρόμο του ερωτισμού.

Η ζωγραφική της εποχής βρίσκει στους έρωτες των θεών, αρκετούς αιώνες μετά την αρχαιότητα που ξέρασε πολλά, τους μυώδεις σάτυρους που βιάζουν στρουμπουλές νύμφες.

Με πρόσχημα τη Βίβλο αρχίζει ο ευρωπαϊκός πορνογραφικός πολιτισμός. Βιβλία και μπροσούρες για την ερωτομανία των καλογέρων. Το ηβικό τρίχωμα στο πιάτο απ’ τον Μοντιλιάνι που θα προκαλέσει σκάνδαλο απαγορεύοντάς του την μια και μοναδική έκθεση όσο αυτός ήταν στη ζωή.

Το Τρόπαιο της Μαρί-Λωρ του Όσκαρ Ντομίνγκεζ που θα προβάλει ένα δασύτριχο εφηβαίο καθώς εξέχει απ’ το εσώρουχο.

Αρχίζει να ανθεί η βιομηχανία της καρτ-ποστάλ. Η τέχνη γίνεται ηδονοβλεψία και ο καταπιεσμένος ματάκιας έχει ποικιλία αυνανιστικών εικόνων.

Στα τέλη του 19ου αιώνα η ερωτική τέχνη ευδοκιμεί μες στη διαφθορά. Στο όνομα της ευπρέπειας οι κοινωνικές συμβάσεις ενθαρρύνουν τις κρυφές αισχρότητες.

Απέναντι σε μια πανίσχυρη βιομηχανική επανάσταση, η παρακμή καθίσταται ακραία μορφή ρομαντισμού.

Η γυναίκα έρχεται πλέον ως απεσταλμένη του διαβόλου δια χειρός Φελισιάν Ροπς ο οποίος αναπαριστά στον πειρασμό του Αγίου Αντωνίου μια εσταυρωμένη γυμνή γυναίκα στη θέση του Ιησού ανατρέποντας το Ι.Ν.Β.Ι σε ε.ρ.ω.ς.

Αίσθηση της φλέβας που σχίστηκε πάνω στο χάρτη των χαρτογράφων της καταπιεσμένης ψυχής.

Οι άνθρωποι παίρνουν το σπέρμα τους πίσω. Γδύνονται και γλιστρούν στη νυφική παστάδα νικώντας τους πολεμοχαρείς ηγεμόνες, τον πάπα και τη συμμορία του, τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής και τον πατριάρχη Αλεξανδρείας. Τον μουλά και τον χρηματιστή.

Η ευρωπαϊκή τέχνη περνά σπασμωδικά στη χώρα της εσχατολογίας. Μέρες οργής για τα χρόνια που χάθηκαν στα κάτεργα, βόμβες και υποβρύχια, κονκλάβια και επιτροπές, κοφτερές λαμαρίνες και κύκλοτρα.

Ο άνθρωπος αρχίζει να ξαναβρίσκει τα ονόματα των πραγμάτων. Μες στα ανίερα χαλυβουργεία και μες στις σκιερές λαγνείες δίνει τις τελευταίες του μάχες.