Φρουτοπία

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

froyt

Κάθε λέξη περιέχει όλες τις λέξεις γι’ αυτούς που εξέπεσαν στις ποιητικές ωοθήκες του γραπτού λόγου.

Εν αρχή ην η αρρώστια ή η δημιουργία. Μετά έρχεται ο Λόγος και τα λόγια.

Μες στο βολβό του ματιού υπάρχει απιθωμένος όλος ο μόχθος της μελέτης του κόσμου. Μελετάμε όλα τα μη αριθμήσιμα ανθρωποσύνολα εξερευνώντας την ακριβή τους κυοφορία.

Μελετάμε το χωροχρόνο της ερωτικής πράξης και τη μυρουδιά της μοναξιάς. Μελετάμε τη φλεβίτιδα και τον πόνο της καθαρίστριας που ξεσκατίζει τον καλό και πολιτισμένο κόσμο.

Μελετάμε τη ραγισμένη ουροδόχο κύστη των παραμυθάδων που γεφυρώνουν το βαθιά τραγικό με το γελοίο. Τις τρίχες και τα νύχια που μεγαλώνουν μες στη γλαυκή πάχνη ακατανοησίας της φθοράς.

Δεν ερμηνεύουμε την έρημο αλλά τη διασχίζουμε με όση αξιοθρήνητη άγνοια μας χαρίζει το όπιο της ομορφιάς και η λίστα με τα μικροπράγματα.

Ζούμε τις περισσότερες νύχτες μας βουλιαγμένοι μέσα στις περιγραφές και τις μαγγανείες, με τον έσχατο και μικρό εαυτό μας, αλέθοντας τις μαγικές στιγμές της αλητείας και της περιπλάνησης.

Ζούμε ανήσυχοι και απόβλητοι μέσα στα φλογερά εναύσματα του πυρετού της εποχής μας. Ανησυχία νομαδική που αναταράσσει όλες τις πηγές και τη λάσπη τους και τα ανθισμένα φύκια τους και τις μεταξωτές κορδέλες τους.

Ένας χορός της νόησης που αναζητεί πρωτάκουστες ισορροπίες έξω απ’ τη δογματοκρατία και το συμφωνημένο ιμπεριαλισμό.

Αντιηρωικοί τύποι, πρώην ένστολοι κάποιου μικρού ή μεγάλου φασισμού, άθεοι και αποσυνάγωγοι αλλά με μιαν αθεΐα σαρκική και γόνιμη που διακηρύσσει τον πρωτογονισμό της από αντίδραση στην οικουμενική επιδεξιότητα της κυριαρχίας.

Ανοίγουμε το μεγάλο λεξικό της φύσης για να βρούμε το αληθινό νόημα των λέξεων. Καυλώνουμε και πεθαίνουμε διηνεκώς, συμφιλιώνοντας στο χώρο και τη διάρκεια, τους πιο απόμακρους και τους πιο ανταγωνιστικούς κόσμους.

Βιώνουμε μιαν Άνοιξη τραγική, όπως όλες οι ανοίξεις, τότε που ενεργούν ο φόνος και ο οργασμός για να αυξήσουν και να πολλαπλασιάσουν την ενέργεια για γονιμοποίηση.

Τις καύλες του αρσενικού και του θηλυκού, τον ανδαλουσιανό σκύλο της αταξίας, τα πλοκάμια της πιο γόνιμης αναστάτωσης, ρίχνοντας χαστούκια στους εαυτούς μας και στο γούστο του κοινού που το συνθλίβει ο διδακτισμός και η κακογαμία. Οι φόροι και τα σφιχτά σουτιέν.