Μαζί σου τη νύχτα

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

toys

Αγαπούμε τις φάρσες που λειτουργούν ως ίχνη παραμόρφωσης του καθημερινού και δια βίου ρομαντισμού.

Αγαπούμε τις παγανιστικές ιδέες και το κέφι της ζωτικής ορμής που στοιχειώνουν την ομορφιά.

Με όση λογαριθμική πανουργία διαθέτουμε βάζουμε αφαλούς κοριτσιών να μιλήσουν για τα μελλούμενα, φτάνοντας ως το τελευταίο δεκαδικό ψηφίο του σεξουαλικού λογισμού.

Στο γυναικείο βραχίονα και στα δυο σταυρωμένα γόνατα.

Με όλα τα θρησκευτικά και μυθολογικά προσχήματα αγγίζουμε τη θέρμη που αναδίδουν τα στήθη και τον αντίλαλο απ’ τους βαθύς αναστεναγμούς.

Ερωτευμένες θεότητες, χυδαίες για τον μέσο φορολογούμενο, πραγματοποιούν σπουδές ηδυπάθειας στις σαρκικές ποιητικές γιορτές.

Γιατί κάθε ποίημα που γράφουμε έχει σάρκα και μυρίζει χωματάκι και βροχούλα απ’ τη χώρα της συνουσίας.

Τρελές ιδέες από τρυφερή νόστιμη ανθρώπινη σάρκα.

Δόλο λυρικό που κατατρώγει χωρίς να χορταίνει. Το λουλουδάκι που ανοίγει και το κορίτσι που λούζεται. Και το κορίτσι που ανοίγει σαν λουλουδάκι.

Και φυσικά το κόλπο είναι να μάθεις να πετάς, αφήνοντας πίσω τα κόκαλα, τα εντόσθια, το αίμα και τους χόνδρους, χρησιμοποιώντας μόνο το αμετάβλητο εγώ σου, που είναι πάντα εφοδιασμένο με φτερά.

Τουτέστιν να σου φτάνει να ζεις μες στον ηρωισμό που προϋποθέτει η κάθε αλήθεια και η κάθε ομορφιά και η καύλα της στιγμής.