Πορτραίτο του θέρους που έρχεται

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

dark

Μας άνοιξε η Άνοιξη την πόρτα
να εισβάλουμε στο θειάφι και τη
γύρη. Εμείς οι Δυτικοί σκυλόφραγκοι
να πάμε κατά πάνω εκεί στον τράχηλο
της Πίνδου, να πάμε στα νησιά και
στους Μολάους, εκεί στη λάμψη
και τον κρότο των εφήβων. Ν’ αφήσει
η γύφτισα στις σερνικές παλάμες μας
ζουμί απ’ τα εσώψυχα, βυζάκι τυλιγμένο
σε πολύχρωμο υφαντό, να κολατσίσει
ο γλωσσοπλάστης εαυτός τη μέγγενη
της μέσα αναρχίας. Να μαγαρίσει η ωχρά
σπειροχαίτη των ανέμων τις σαρακοστές
ν’ αρχίσει γλυκασμούς ο ασίκης των
αγρών με το υπερπέραν. Να ασελγήσει
ο αλέγρος αγριόχοιρος σε μια κουφάλα
δέντρου. Γδυτός να βγει από τα τέμπλα
ο Δαρείος, τ’ αδέρφι μας ο Πέρσης με
τις τσούπες του να βγει απ’ το βρακί του.
Τα εντόσθια του Μάρτη να τα φάνε τα
σκυλιά, να βρέξει χώμα κόκκινο της
Δαμασκού επάνω στα βυζιά της Παναγίας.
Να πεταχτούν τα κοριτσάκια σαν
χρυσόψαρα από τις κολυμπήθρες.
Να ουρλιάξει Απεταξάμην ο ανάδοχος
σπασμός. Να βγει απ’ το βαθύ Απριλιάτικο
ρουθούνι της Γραικίας το Μαγιάτικο σκουλήκι
ο δικαιούχος όλων των νεκρών.