Αληθινά σενάρια

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

anapoda

Σκέφτομαι όπως δεν πρέπει να
σκέφτομαι, με νότες και λέξεις
και εργαλεία μέλλοντος. Κάποιοι
δεν καταλαβαίνουν γρι από
ποιήματα και γρυλίζουν, γράφουν,
βρίζουν, πιάνουν τ’ αυγό με τον
κώλο, τηλεφωνούν στον Φίλιππο
τον μακεδών, μοιράζουν αποικιακά
ενθύμια, καρδούλες στο φέισμπουκ,
τσουράπια και ψωλές. Καταβροχθίζουν
χάπια για να ευτυχήσουν στην
κούρνια με το πελώριο μουνί της
μεγάλης έκρηξης, με τους φρικιαστικούς
επιστήμονες και τους φρικτούς
λεπτολόγους, τους ηλεκτρολόγους
της ΔΕΗ, τον χασάπη της γειτονιάς,
τον ψαρά και το νυχτοφύλακα. Όμως
δεν βλέπουν τον κλέφτη που κλέφτηκε
με την κλέφτρα, τον αλλόκοτο ποιητή
τού αισθήματος του Καλού και της
Καύλας, τους αγίους της αγίας γραφής
των ηδονών, την κομμώτρια Λίτσα από
προηγούμενο ποίημα. Αυτούς που
κουβαλώ ως συντρίμμια στη μια και
μοναδική γραφή την υπερχειλίζουσα,
την γλεντοκώλα, τη σπαραχτική γκόμενα
που καταπίνει καθημερινώς το καθαρτικό
της επικοινωνίας και της επαφής και
οδηγεί τα τόσα όσα στη φθορά, στα
μάτια εισαγγελέων αναγνωστών της
νέας εποχής που θέλουν να γαμήσουν
χωρίς να ιδρώσουν και θέλουν να
μάθουν χωρίς να ψάξουν και θέλουν
να διαβάσουν χωρίς να νιώσουν και
θέλουν ψηφιακά και παστρικά να
καυλώσουν και μετά να παν στη
δουλειά και στο λάκκο με τα φίδια
της αληθινής ζωής, εκεί που τα
ποιήματά μου είναι ζωντανά και
αληθινά όπως τα γράφω
με έρπητες μύκητες και λοιπά.