Επί πόνου

ponou

Παίρνει φαλάγγι ο πόνος πολλούς, πρωινές
ώρες ή νύχτες με πανσέληνο, πότε ντυμένος
με πολιτικά και πότε στη λαγόνιο φλέβα.

Σε κάθε σταθμό μπαίνουν καινούργιοι φίλαθλοι
του πόνου. Τρυφερές ψυχές, αγριολούλουδα.
Της ηβικής χώρας το τρίχωμα ανατριχιάζει.

Ο πόνος καθοδηγεί τις έξυπνες βόμβες,
αγουροξυπνημένους δασκάλους στις τρυφερές
φλέβες των παιδιών, ένδοξος αποθέτει στα

κατάλευκα μπούτια δάκρυα και χυμούς, σπόρους
των σπλάχνων που ξεχείλισαν. Αυτός ο κυκλοθυμικός,
αυτός ο τσαρλατάνος ιδρυτής των τεχνών και των

γραμμάτων, αυτός ο κουμπάρος των Αντιθέτων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s