Επί πόνου

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

ponou

Παίρνει φαλάγγι ο πόνος πολλούς, πρωινές
ώρες ή νύχτες με πανσέληνο, πότε ντυμένος
με πολιτικά και πότε στη λαγόνιο φλέβα.

Σε κάθε σταθμό μπαίνουν καινούργιοι φίλαθλοι
του πόνου. Τρυφερές ψυχές, αγριολούλουδα.
Της ηβικής χώρας το τρίχωμα ανατριχιάζει.

Ο πόνος καθοδηγεί τις έξυπνες βόμβες,
αγουροξυπνημένους δασκάλους στις τρυφερές
φλέβες των παιδιών, ένδοξος αποθέτει στα

κατάλευκα μπούτια δάκρυα και χυμούς, σπόρους
των σπλάχνων που ξεχείλισαν. Αυτός ο κυκλοθυμικός,
αυτός ο τσαρλατάνος ιδρυτής των τεχνών και των

γραμμάτων, αυτός ο κουμπάρος των Αντιθέτων.