ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

Επιτάφιες Σπονδές

epitaf

Όταν πονούν τα πράγματα οι άνθρωποι
σωπαίνουν, τώρα, που γράφω αυτό το
άψογο και τελεσίδικο αξίωμα εκτός εμπορίου,
τώρα, που γέρνω σαν κλαδάκι στο σεξουαλικό
πόθο και τη βία που δεν αξιώθηκα, τώρα, που
διαβάζω τις Επιτάφιες Σπονδές του Ζενέ το
γαμήσι του νεαρού Γάλου Ριτόν που πρόδωσε
το λαό του για να υπηρετήσει τους Γερμανούς.
Αυτόν που ξεκολιάζει με αιφνίδιο λυρισμό
και ασυγχώρητα βαθιές σκέψεις μια δράκα
αξιωματικών των Ες-Ες που έχουν καταφύγει
σε διαμέρισμα του Παρισιού, αποκαμωμένοι
απ’ την προοπτική της ήττας που πλησιάζει,
δίνοντας το δικαίωμα στον αναγνώστη να
καυλώνει με τα βίτσια του συγγραφέα όπως
ο λαός με τα βίτσια της εξουσίας. Η λεπτότητα
της ηδονοβλεψίας και η τρύπα ως δόκιμη
χαβούζα του θανάτου. Απέναντι αίμα και σφαγές
ειδήσεις καταστολή νεκρά μωρά αντάρτικο και
φόβος και το μάτι του παντοκράτορα άσπρο
γαλακτώδες να μας κοιτάζει απαρηγόρητα τυφλό.
Σπασμένη χάντρα του διαβόλου που κύλησε
ανάμεσα στον πόνο των ανθρώπων και των
πραγμάτων, ανάμεσα στη ζωή που χάνεται και
στον άνθρωπο που ποθεί να χαθεί, ανάμεσα
στον πορφυρό υγρό κρίνο της μήτρας που
σάλεψε στα χαλάσματα και στη μαύρη πρησμένη
μούρη του νεκρού που κύλησε στης πατρίδος
τον ένδοξο λάκκο.

Ιουλιανά ή Το σαπούνι του Ζαμπούνη

sap

Αν του πέσει το σαπούνι του Ζαμπούνη ο κόσμος θα χάσει τον άξονά του και το σαβουάρ βίβρ θα πάθει ήττα μεγίστη διότι ο καλός σύμβουλος καλοζωίας και συμπεριφοράς ακόμα και στις ιδιωτικές του στιγμές είναι ένας κύριος που προσέχει τις κινήσεις του.

Οι αδέξιοι δεν θα μπουν ποτέ στη βασιλεία των Ζαμπουνιστών.

Οι κύριοι που έρχονται απ’ τις ταινίες του Τζέιμς Πάρις, μέσα απ’ τις ακριβούτσικες χουντικές παραγωγές με ελικόπτερα, θαλαμηγούς και δε συμμαζεύεται, είναι χαλαροί τύποι με πούρο και ουίσκι περιμένοντας το κολ γκέρλ στην καμπάνα τους στη Βουλιαγμένη.

Επιχειρηματίες συνήθως σε κάποιο γυάλινο κτήριο μπάι μπάμπης βωβός ατενίζουν τον Πειραιά και τσεκάρουν την γαμησιοαντζέντα.

Ένα δύσκολο ημίωρο στο γραφείο έχει τελειώσει.

Το ιδιωτικό τους αυτοκίνητο με τον προσωπικό σοφέρ περιμένει στο ιδιωτικό τεράστιο παρκινγκ για να τους πάει στην ιδιωτική θαλαμηγό με την οποία θα ξεσκάσουν στο Σαρωνικό τρώγοντας αστακομακαρονάδα με μπιζέλια σβησμένα σε ζωμό μήτρας ιαγουάρου.

Και φυσικά δυο αποτριχωμένες θεές περιμένουν για να φαγωθούν ως επιδόρπιο, πασπαλισμένες με μια λεπτή γραμμή κολομβιανής κόκας που ξεκινά απ’ τον αφαλό και φτάνει στην κλειτορίδα.

Άνθρωποι του στυλ και της κουλτούρας κι όχι μαλάκες της διπλανής πόρτας, συλλέκτες αρχαιοτήτων με βίλες γεμάτες κεφάλια και τσουτσούνια αρχαίων που σώθηκαν τελευταία στιγμή από τα χέρια του αρχαιοκάπηλου λαουτζίκου που τα βρήκε στα χωράφια του.

Μοντέρνοι άνθρωποι που βοηθούν την εθνική οικονομία με θέσεις εργασίας και φυσικά τους φτωχούς μέσω της εκκλησίας. Ιδρύματα, προσφορές, κούτες με χαβιάρι και λοιπά.

Είναι οι τύποι που φέρνουν τη μόδα στην ψωροκώσταινα δια μέσω τηλεοπτικού Ρουβίκωνα.

Μύκονος, Ίμπιθα και σαν Τροπέ.

Ο κασιδόκωστας με την πριγκίπισσα Λουκία του Μονακό, ο μαρλαφέκας με τον γιο άραβα μεγιστάνα λανσάρουν τα καινούργια μαγιό στο νησί των ανέμων και της καύλας.

Ένας όμορφος κόσμος του στυλ με κορμιά φρεσκοψημένα απ’ το φούρνο μικροκυμάτων της κυρίας πρίνου ξεκουράζεται στις αριστοτεχνικές ξαπλώστρες μπάι βαράγκης της ψαρούς διαβάζοντας το νέο πόνημα του αειθαλούς σαβουαρβιβροφύλακα μεσιέ Ζαμπούνη.

Το σαπούνι του Ζαμπούνη έγινε μπέστ σέλερ και θα ενσωματωθεί από φέτος στο αναλυτικό πρόγραμμα του υπουργείου παιδείας.

Φυσικά μαζί θα μοιράζονται και τα νέα μαγιό ημιστρίγκ ή αλλιώς αρχιδοπιάστρες που αποτελούν το θαύμα της μοδιστρικής μηχανικής επιστήμης αφού διαθέτουν μικροτσίπ καρφωμένο εις την πρωκτική κοιλότητα που τραβάει το ύφασμα ανάλογα με τους κραδασμούς. Μια ιδέα κλεμμένη κατά το ήμισυ από τους παλαιστές σούμο.

Εν αρχή είναι η αρχή

tom

Όπως σου λέω μιαν ατάκα σαχλή
από σαπουνόπερα και μπερδεύω
την γλώσσα μου με τη δική σου
συστηματικά θαυμάζοντας τις
σιωπές γέρων που έγιναν βρέφη
και δεν είπαν πολλά για τον έρωτα
μόνο γράψανε γνωμικά για το
άνοστο κρέας του χωρισμού και
συνεργάστηκαν με γυμνά κορίτσια
μες στην τρελή χαρά ρίχνοντας
πέτρες στο πηγάδι της φαντασίας
ρίχνοντας ζάρια σε άδειους κουβάδες
αγορεύοντας στα λιβάδια και τους
αγρούς εταίρες προλογίζοντας
στην αραχνοΰφαντο ύπαιθρο των
συνειρμών με την άσπρη τους
κιλοτίτσα κατεβασμένη στα γόνατα.