Μνεία του Καύσωνος

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

gourounitsa

Όταν σφίξουν οι ζέστες θα με νιώσεις
και θα δεις το λιοπύρι ως πεδίο μαχών.
Υπαίθριους υπνοβάτες στα υδροκίνητα
βίτσια τους να ανταλλάσουν ματιές

αφροδίσιες με τους όμορφους γύφτους,
πεφταστέρια να τήκονται αθέατα στην
μνήμη του φωτός, γουρουνάτες γκόμενες
που συνευρέθησαν με παπάδες κλέβοντας

αντίδωρα απ’ την κανίστρα και χούγια
αγίας που αυτομόλησε στα τέμπλα και
στα γλωσσόφιλα με τους πιστούς.
Μανούλες που ψάχνουν παιδιά, ποιητές

ταφοφοβικούς που τραγούδησαν την
παπαρούνα και την μαντζουράνα, το
φασκόμηλο και το χαμομήλι για τις
αιμορροΐδες του αναγνώστη, απαλύνοντας

την επαναστατική του λύσσα και τη μέσα
Αναρχία πάντα υπό συνθήκας θέρους,
χούλιγκαν σατανικούς της συνειδήσεως,
φιλάθλους του συνδέσμου των ματάκηδων

σε πεύκους θάμνους αρμυρίκια με το
μαλακό υπογάστριο σαλεμένο και τα
βλεφαρικά χείλη να τρεμοπαίζουν
εν χυμώδει εκφυλίσει