Sunset ή Περί έλξεων

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

paralp

Αποδείχθηκε, η εν ψυχρώ
ομαδική δολοφονία αρσενικών στην παραλία.
Αποδείχθηκε, κράτος εν κράτει γύμνια.
Μονόφθαλμη οδός της μαγγανείας.
Όλη η εγκόλπια ομορφιά της
να κοιτά το ηλιοβασίλεμα.
Απόγνωση της Αδριατικής
καθώς ο δαίμων ήλιος δεν μπορούσε πια
να γλείψει το κορμί της.
Καθώς φακίρηδες περνούσαμε
κάθυγροι,
με τα μαγιό μας φουσκωμένα σαν αντίσκηνα.
Δήθεν κοιτώντας θάλασσα
δήθεν κοιτώντας ουρανό
δήθεν κοιτώντας σούρουπο.
Μα εμείς
αναζητούσαμε κυκλώπειες ακροπόλεις ηδονής.
Τα βλέμματά μας σαν ψωριάρικα αδέσποτα
αναζητούσαν κλειτορίδα να ξυθούν.
Ματάκηδες, κανίβαλοι,
κομματικοί της γενετήσιας πείνας
στο πιάτο μας, εδώ,
η ομορφιά με τις σχισμές της.
Εδώ, η ανάσκελη ευθύτητα ψιθύρων βογγητών
απ’ το υπερπέραν.
Εδώ η πιο γυμνή απ’ όλες τις γυμνές
η πιο αυτόφωτη Αφροδίτη συνειρμών.
Εδώ η ανίερη υπερορία γλώσσας.
Εδώ οι τρύπες έκθετες στην πιο αθώα ερωτική ωμοφαγία.