Devil Got My Woman

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

eikonisma

Ερχόμαστε κατεβαίνοντας από τη Σκλάβαινα και από τα Ακαρνανικά όρη.

Σταματήσαμε στο δρόμο μας για να πιούμε λίγο νερό.

Υπήρχε ένα μικρό λευκό μνημείο δίπλα στη βρύση στην άκρη του δρόμου. Πάνω στη στροφή. Προχώρησα προς το εικόνισμα για να δω.

Το τζαμένιο πορτάκι του ήταν μισάνοιχτο και τα καντήλι φρεσκοαναμμένο. Ακουγόταν το λάδι που τσιτσίριζε. Στο κέντρο υπήρχε πάνω στο μάρμαρο μια φωτογραφία.

Ήταν η κλασική φωτογραφία ενός ζευγαριού μπροστά στο κατώφλι ενός σπιτιού της Αμερικής.

Ο άντρας έμοιαζε με κάποιον αμερικάνο εφευρέτη και η γυναίκα που στεκόταν δίπλα του ήταν κουλουριασμένη πάνω του, αφοσιωμένη σ’ αυτόν, με λευκό δέρμα και πλατύ χαμόγελο.

Ήταν μια από κείνες τις μεγαλόσωμες χαδιάρες γυναίκες του παρελθόντος που φορούσαν αυτές τις μεγάλες φούστες κι αυτές τις ψηλές, γεμάτες σιρίτια μπότες.

Πάνω στο μνημείο υπήρχαν μερικά λόγια και ένα ποίημα στα αγγλικά.

I’d rather be the devil, to be that woman man
I’d rather be the devil, to be that woman man
Aw, nothin’ but the devil, changed my baby’s mind
Was nothin’ but the devil, changed my baby’s mind

I laid down last night, laid down last night
I laid down last night, tried to take my rest
My mind got to ramblin’, like a wild geese
From the west, from the west

The woman I love, woman that I loved
Woman I loved, took her from my best friend
But he got lucky, stoled her back again
And he got lucky, stoled her back again