Γλωσσικό ζήτημα

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

tad

Της δόθηκα και μου δόθηκε
αφού και οι δύο υπήρξαμε
ερπετά. Θέαμα στα μάτια
ανεπιθύμητων αστών και

βεβαίως σουλατσάραμε τις
νύχτες στην πόλη των ιδεών
και ψάχναμε κάτω απ’ τις
πέτρες και τις φούστες των

κοριτσιών, αθέατοι σαν τον
άνεμο, αισθησιακοί, γυμνοί
μάθαμε τα χιλιάδες ανθρωπάκια
πως διαβιούν απ’ τον καιρό

της μεγάλης έκρηξης, μάθαμε
για κυρίους που ταξιδεύουν
στην Ταϋλάνδη για να γνωρίσουν
μιαν ήρεμη τίγρησα, μια παιδούλα

στις ακρογιαλιές της παιδεραστίας.
Μάθαμε κουτσά στραβά αγγλικά
γλώσσες του εμπορίου ανθρωπίνων
οργάνων, γλώσσες του θεού και

του διαβόλου, γλώσσες των
γραναζιών του ρολογιού που
κρατάει το σύμπαν ζεστό ψυχρό
υγρό, γλώσσες με σπυρί και

μόλυνση, γλώσσες κομμένες
και πεταμένες σε κουβάδες
γλώσσες που γλείφουν με
πυγμή την ποιητική μας ιλαροτραγωδία.