Να μας βρει ο θάνατος τρώγοντας σύκα

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

na maw

Ήλιε μαράθηκαν τα κορίτσια
οι λογοτεχνίες η φιλία. Το
ουρλιαχτό του Γκίνσμπεργκ
έγινε η Βίβλος του πράκτικερ.
Οι ξανθές τώρα ποντάρουν
στο λύκο κι οι μελαχρινές
στο θεό. Πρόστυχα τραγουδάκια,
καφές ένα ευρώ. Ο αφαλός κόρης
που λιγώθηκε. Γύρω ο θάνατος,
τα ταξί. Μυρίζω ο ευφυής τη
θεά χοληστερίνη. Ψησταριές
που εκβάλουν σε φουστανάκια.
Κατσικάκια που πήγαν άκλαφτα.
Προλετάριοι που χάθηκαν στον
ουρανό. Γραφειοκράτες που
σκόρπισαν την τέφρα τους στο
Αιγαίο. Ανώμαλοι που τρύπωσαν
στον Άθω. Ήλιε σκοτάδι απ’ την
ανάποδη, ματάκι της έναστρης
νύχτας, φιλοπαίγμον ήλιε των
γκρεμών, ήλιε χαδιάρη πρόστυχε
που μας τυφλώνεις απ’ τον
καθρέφτη του γιοταχί και μας
καις τα κορμάκια ιδού τα κορίτσια
οι λογοτεχνίες η φιλία. Εμείς τα
τομάρια στους φράχτες της αυγής.
Εμάς που σου γράφουμε τόσα
και τόσα κρυφά γλυκομίλητα
σπέσιαλ, κράτησέ μας φρέσκους
υγιείς καυλωμένους να μας βρει
ο θάνατος τρώγοντας σύκα