Mείζων δε τούτων η αγάπη

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

kris

Οι χριστιανοί και οι μουσουλμάνοι κάνουν τον αγώνα τους εναντίον των πειρασμών. Εναντίον των δαιμονίων και των δαιμόνων.

Προσεύχονται ως καταπεπονημένα σώματα, ως σεσηπότα σαρκία.

Ανάμεσα στην ακολασία που κουβαλούν στα κεφάλια τους και τη μελαγχολική ενοχή που τους κληροδότησε η γενειοφόρος πατριαρχία υπάρχει η υποκρισία της προσευχής και της μετάνοιας.

Πειρασμοί που πιπιλίζουν στο στόμα τους ως κουφέτα και προκαλούν σεξουαλικές δυσεντερίες και στύσεις που με σχολαστική εμβρίθεια οδηγούνται στον καμπινέ.

Οι θεοσεβούμενοι άνθρωποι αγωνίζονται εναντίον της μαλακιάς και τού γαμησιού. Βεβαίως μαλακίζονται και γαμούν αλλά μετά το μετανιώνουν πηγαίνοντας στον οίκο του θεού, ζητώντας συγχώρεση απ’ την παναγία, τους αγγέλους, τον μωάμεθ, την αγία θηρεσία και άλλες αγίες που μετανόησαν και από βιτσιόζες αφέντρες εγίναν ενάρετες χριστιανές.

Οι ορθόδοξοι και οι ανορθόδοξοι, οι καθολικοί και οι προτεστάντες, οι σέχτες και οι σεχταρισμοί τού θρησκόληπτου ποιμνίου λειτουργούν όπως το οργανωμένο έγκλημα.

Οι αλαφροΐσκιωτοι πειραγμένοι ισλαμιστές σκοτώνουν με τα όπλα που φτιάχνει αυτή τη στιγμή ένας προτεστάντης στο Μπέλφαστ, ή ένας καθολικός στη Λυών, ή ένας ορθόδοξος στο Αίγιο.

Η πίστη ανά τους αιώνες καταλήγει στα χαρακώματα, διότι ο πιο ακραιφνής ριζοσπαστισμός της είναι η υπεράσπισή της.

Απ’ τους αρχαίους μαλάκες της Σπάρτης που πετούσαν τα παιδιά τους στις ιερές χωματερές μέχρι τις σταυροφορίες και το ισλαμικό κράτος οι πιστοί ξεκοιλιάζουν τους απίστους.

Αυτούς που δεν δέχονται συνιδιοκτήτη στο μουνί και στον πούτσο τους.

Αυτούς που θεωρούν θεϊκό και θαυμάσιο το ίδιο το γεγονός της ζωής.

Αυτούς που δεν μαγαρίζουν τον έρωτα με εντολές και απαγορεύσεις που οδηγούν στο έγκλημα και στα σκατά.

Όλοι οι θρησκευόμενοι είναι ταλιμπάν εν υπνώσει που κάποια στιγμή θα ξυπνήσουν παίρνοντας το νόμο στα χέρια τους για να κατασφάξουν όλους εμάς που από ενάρετοι παλεύουμε μια ζωή να γίνουμε αμαρτωλοί.

Να ξύσουμε απ’ το πετσί μας δυο χιλιάδες χρόνια Κυριαρχίας και Θεοκρατίας. Παπαδίστικης πουστιάς και υποκρισίας. Αριστείας και ταπείνωσης. Πλούτου και φτώχιας. Χλιδής και εξαθλίωσης.

Γι’ αυτό δηλώνουμε ευθαρσώς και μετά πλήρους γνώσεως πως οι λεγόμενοι λατρευτικοί χώροι είναι στρατηγία μισαλλοδοξίας που αφιονίζουν πονεμένους και διανοητικά καθυστερημένους ανθρώπους.

Ξέρουμε καλά πως όταν το υπουργείο παιδείας και το κράτος θρησκεύεται η κοινωνία γεννά τέρατα.

Ξέρουμε πως η σύγχρονη θεοκρατία πάει αγκαζέ με τον καπιταλιστή και τις φοράδες τού φασισμού που χέζουν πλέον τις ναζιστικές τους ιαχές μέσα στον κοινοβουλευτικό στάβλο.

Ξέρουμε το δηλητήριο που οδηγεί στην παράλυση της σκέψης, μεταξύ φόβου και παράβασης. Τις βόμβες, τα μπαζούκας, την αγριότητα. Τα πατριαρχεία και τους μουφτήδες.