Ονειροκρίτες κοριτσιών

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

loner

Το ναρκοθετημένο πεδίο της αποδοχής είναι η έσχατη παγίδα για την ερωτική λογοτεχνία.

Την επαναστατική ερωτική λογοτεχνία. Αυτή τη λογοτεχνία της οποίας οι τίτλοι ευγενείας έχουν ζυμωθεί στο κρύο και στο σκοτάδι.

Στο φούρνο μικροκυμάτων της μήτρας που γεννά την προμηθεϊκή ουσία του ερωτισμού και στον κολοσσιαίο μικρογραφικό λαβύρινθο της γλώσσας που δημιουργεί ένα προσωπικό είδος φωνητικής γραφής.

Διότι η ερωτική λογοτεχνία διαθέτει κλειδιά και κώδικες κι ένα ιδιαίτερο φωνορυθμικό σύμπαν.

Δεν μιλάμε για μια ιερόκρυφη σκοτεινή κώχη αλλά για ένα πολυσύνθετο ιστό απλωμένο πάνω στη σάρκα που θέλει να ακούει.

Γιατί έρωτας σημαίνει ανάγνωση και επιθυμία. Όταν σωπαίνουμε ο έρωτας μιλάει και όταν μιλάμε ο έρωτας ουρλιάζει.

Είναι η συναίρεση τού Είναι της και του Εγώ μου.

Είναι οι υπεροπτικές γεωμετρίες του άσπιλου κοχυλιού που ζητά τη σπίλωσή του.

Το σώμα μου της ανήκει.

Τα ανοιχτά της πόδια προεικονίζουν την παγίδευσή μου.

Γίνομαι ο φύλακας ενός σκοτεινού μητρώου μέσα στο κρυπτικό και αλλόκοτο σύμπαν που γεννούν οι λέξεις, τυλίγοντας στο πέπλο της λησμονιάς αυτό που γέννησε η γυμνότητα. Τα χύσια. Διότι περί αυτού πρόκειται.

Την ένωση που θα γίνει εκμηδενισμός των Εγώ και μετά χωρισμός και φθορά.