Εις τα τερέν τού έρωτος

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

teren

Εσύ, κοπέλα μου, που έπιασες
το ρεκόρ στο μυστικό σου
μαραθώνιο, βράδυ Κυριακής
προς Κυριακή, άψυχη χωρίς
ψυχή, που παίρνεις τις ψυχές
και φεύγεις, τα κορδόνια σου
πρόσεχε, του ψυχοβγάλτη
οργασμού το θέλημα μην
πατήσεις, που σε θέλει όργανο
του σατανά, πρωταθλήτρια
σπασμών εις τα τερέν του έρωτος
που σε θέλει με τα φτεράκια σου
να φτερουγίζεις αλύπητα να
τανιέσαι χνούδι, η σάρκα φορτσάτη
τιμονιέρης ο θολός αρσενικός,
ο μαουνιέρης, ο τιμουνιέρης,
ο άτιμος που χασμουριέται μετά
και αποκοιμιέται δίπλα στα
πολλαπλά σου ρεκόρ, σβησμένος
άνεμος ξέπνοος, όλο εντερο-
σπασμούς και κάτι σαχλά όνειρα
με ελεγχόμενα κέφια ωσάν
μπάρμαν νηφάλιος ξημερώματα
που κατουρά λεμονίτα ηδύποτα
και κουβέντες του μπαρ