Ζήτω το έθνος, ξανά

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

ziton

Τόσα φιλιά και τόσα φύλλα
πότε γάμα πότε φίλα
παγούρια καραβάνες και ξευτίλα
Ελλάς ελλήνων χριστιανών
και πατρική σκατίλα

Ax! ωραία μου καμωματού
έχεις την ηθική στρειδιού
και ξέρεις πως
δακρύζω και γελώ
στην ίδια φράση πάντα

Απ’ τα κόκαλα βγαλμένη
Των ελλήνων τα ιερά

Χαφιέδες, τσάτσοι, σπιούνοι
μουστάκια μου καραμπογιά
που δεν γλεντήσατε ντουνιά
την εποχή αναπολώ
που ήμουν σερβιτόρα
την εποχή που διάβαζα Dante
Vita Nuova