Love story

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

erotica-erotic-fr-009

Στην Αρχαία Ελλάδα ο θάνατος είναι κοίλος και σκοτεινός, όπως το αιδοίο που οδηγεί κατευθείαν στον Άδη. Η θεά του έρωτα Αφροδίτη παρουσιάζεται απροσπέλαστη, παρότι αποτριχωμένη.

Η αποτρίχωση παρόλη την λαμπρότατη διαφάνειά της και τον ιλαρό ερωτισμό της, απ’ την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, διατηρεί το γκροτέσκο και φιλήδονο θεατρινισμό της.

Η γυναίκα ξυρίζει το μουνί της για να το προσφέρει στον εραστή. Η ιεροτελεστία της αποτρίχωσης συνάδει με το αποκορύφωμα της κατακτητικής ωμότητας της ηδονής.

Η αποψίλωση του ερωτικού οργάνου είναι μια πράξη ιερή και παρά την βαρβαρότητα του βίαιου ξεριζώματος είναι μια πράξη καλλιτεχνική.

Κάθε αρτίστικη γυναικεία φύση ξέρει πως τα λεγόμενα γεννητικά όργανα δεν είναι γεννητικά αλλά ερωτικά. Και ξέρει πως το αλλόκοτο πνεύμα του ερωτισμού απαιτεί μια πληθωρική επινοητικότητα για να κατακτήσει την ελευθερία και τα τρυφερά φιλιά, τα ζεστά υγρά και το βαθύ άγγιγμα.

Με το καθρεφτάκι ανακαλύπτει η γυναίκα την ομορφιά, όπως οι πρώτοι αστρονόμοι εξερευνητές του διαστήματος με τα πρωτόγονα τηλεσκόπιά τους.

Η γυναίκα που ανακαλύπτει το μουνί της είναι μια ευτυχισμένη γυναίκα. Βρίσκει ανάμεσα στις πολλαπλές πτυχές τη δική της πατρίδα. Το σπουδαίο έθνος της κλειτορίδος, αυτή τη ζωοφόρο πηγή της ηδονής που θέλει τον ερωτικό σύντροφο και τη γλώσσα του, που θέλει τη ρευστή άβυσσο της μήτρας αφημένη στα χείλη του πιο διακριτικού ποιητή.

Ανάμεσα στην ταραχή απ’ τα ζοφερά κόκκινα των σπλάχνων και τις χίλιες και μια λέξεις που θα προφέρει ο αποσυνάγωγος φαλλός.

Ανάμεσα απ’ τα μαλακά κοιλώματα και τα λακκάκια, ανάμεσα απ’ τις λιπαρές καμπύλες της σάρκας που αναβρύζουν, ανάμεσα απ’ τα νευρώδη μέλη και τα στρογγυλά στομάχια που πάλλονται.

Στόματα, δόντια, πόδια, χέρια, γόνατα, ματιές, ολόκληρη η γυμνή επιδερμίδα που καταλήγει στα σαρκώδη μουνόχειλα, οδηγώντας τον ελαφρύ και κυνικό κόσμο ως το αυλάκι που είναι γεμάτο αίμα.