Σ’ αρέσει το γαλανομάτικο τ’ αγόρι μου κύριε θάνατε;

narkis

O Νάρκισσος δεν πνίγηκε μέσα στην εικόνα του αλλά μέσα στη λίμνη.

Η επιφάνεια της λίμνης αντικαθρέφτισε την εικόνα του, την οποία ερωτεύτηκε σε σημείο που να πνιγεί μέσα της.

Πως θα ήξερε ότι ήταν ωραίος αν η λίμνη δεν τον είχε αναγνωρίσει ως ωραίο; Επομένως δεν ήταν ερωτευμένος παρά με το βλέμμα με το οποίο η λίμνη τον κοίταζε.

Η έκσταση παρέχει την αφορμή για χαμό και χάσιμο σε μια τροχιά ομόκεντρη με τη λαχτάρα.

Κι η μάνα του Νάρκισσου στέκεται πάνω απ’ τη λίμνη λέγοντας: Αυτό που θα ‘θελα να ξέρω είναι, σ’ αρέσει το γαλανομάτικο τ’ αγόρι μου κύριε θάνατε;

Η συνθήκη

hsinuiki

Θα κάνω κακά μαζί σου, Άντυ Γουόρχολ.
Αρκετό καιρό σε σιχάθηκα.
Έρχομαι σ’ εσένα σαν μεγάλο σκατόπαιδο
που του ‘λαχε παπιοκέφαλος πατέρας.
Είμαι σε θέση τώρα πια να κάνω κακά.
Ήσουν εσύ που έχεσες τη νέα τέχνη
τώρα είναι καιρός για το ξέχεσμα.
Έχουμε τον ίδιο θυμό και την ίδια μοίρα.
Λοιπόν ας κάνουμε κακά μεταξύ μας.

Ο κόλπος των χοίρων

klpow

Υπάρχουν άνθρωποι που συντηρούν με πάθος και αφοσίωση έναν κρυφό φόβο. Είναι ο φόβος μην υπαχθούν στον γενικό κανόνα, μήπως καταντήσουν αντίγραφα του κοινού νου και του κοινώς φέρεσθαι.

Οι άμοιροι, βεβαίως, αγνοούν πως όλοι από μουνί βγήκαμε-εκτός φυσικά απ’ τον κοκό και τον πρίγκηπα Κάρολο που βγήκαν από βασιλικό μουνί-.

Σε πείσμα κάθε λογικής υποστηρίζουν πως το δικό τους πράμα είναι διαφορετικό απ’ των υπολοίπων μόνο και μόνο επειδή είναι δικό τους.

Οι ιδέες και οι απόψεις τους έχουν τη σφραγίδα του Εγώ, που τη βάρεσε στα μούτρα τους ο ανταγωνισμός και το ψώνιο της ιδιαίτερης περίπτωσης.

Ο τρόπος που βγάζεις λεφτά στον καπιταλισμό είναι και ο τρόπος που γαμάς και ο τρόπος που σκέφτεσαι. Ο τρόπος που γράφεις και ο τρόπος που ειρωνεύεσαι.

Μια πραγματικά επαναστατημένη ύπαρξη ενεργεί και ζει μέσα στη πραγματικότητα. Δεν υπολογίζει πελάτες αλλά συντρόφους. Δεν σου παίρνει το μισό σπίτι για να σου κάνει μια επέμβαση και δεν σου πιάνει τον κώλο για να σου μορφώσει το παιδί.

Διάφοροι γαμημένοι τύποι που θέλουν να είναι αφεντικά δεν μπορούν να νιώσουν πόσο ευφρόσυνο είναι το υπαλληλίκι. Το να δουλεύεις δηλαδή για την κοινότητα και όχι για τον μαμωνά.

Το να έχεις συνείδηση πόσο σπουδαίο είναι να μη σου πιάνουν τον κώλο και να μην ταυτίζουν τη λέξη ελευθερία με την εκμετάλλευση.

Το να γνωρίζεις πως ο επαναστατημένος άνθρωπος δεν θέλει υπηρετικό προσωπικό και περισσότερα απ’ τον άλλον. Νταντάδες και βουλγάρες νοσοκόμες να του ξεσκατίζουν τα μωρά και τους γέρους για ένα ξεροκόμματο.

Το να πιστεύεις πως κανείς δεν μπορεί να ζει εις βάρος του άλλου και πως όσοι θέλουν να ζουν εις βάρος του άλλου θα πρέπει με τον καλό ή τον κακό τρόπο να εξαφανιστούν απ’ τον ανθρώπινο χάρτη.