Carpe Diem

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

leg

Εσπούδασα κοινωνική ανθρωπολαγνεία
και ερωτικό φονταμενταλισμό. Πρωί
ανοίγω γερά τις παλάμες να μαγκώσουν
το μακρόσυρτο ποίημα. Βγάζω το φίδι
απ’ την τρύπα και σου λέω, είσαι κυρτή
και χαρισάμενη και σε ξεχειλίζω όπως
απ’ το μελάτο αυγό τον κρόκο και σε
ρουφώ όπως ρουφάν το ραμαζάνι τα
κορίτσια, ζηλωτικά με χείλη φανερόγαμα,
ξεκάλτσωτα σαν μαρκησίες που απόθεσαν
το πτέρωμά τους εις τους φαλλικούς
κολάφους. Ω! χείλη, κρατήστε το τιμόνι
εσείς και διατάξτε με. Ιδού μια χαρισάμενη
ρανίδα οργασμού επάνω στο ταρτάν τού
ερωτά μας. Ιδού ένας λεκές της κλειτορίδος.