Προσωπολατρεία

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

prosopolatria

Η πιο επιδραστική γύμνια στο βλέμμα του άλλου είναι η γύμνια του κεφαλιού.

Πόσο λαίμαργες άραγε είναι οι κεραίες της απόλαυσης που εκπέμπουν τα πρόσωπα;

Πόσο συγκατανεύει ο έρωτας σ’ αυτό το μαγνητικό πεδίο των προσώπων;

Παρά τους περιορισμούς που αποσκοπούσαν στην απόκρυψη του σώματος, οι διάφορες κουλτούρες επέτρεψαν στο κεφάλι να αναδύεται γυμνό.

Η κοινωνία ανέχτηκε αυτή τη ρωγμή στον ηθικό της κώδικα, αφήνοντας τα μάτια να διαπεράσουν το πέπλο και τα χείλη να ξεχειλίσουν στο τέλος σαν φράγματα.

Ανέχτηκε αυτή τη ρωγμή για την οποία οι ποιητές δεν έπαψαν να χαίρονται, βλέποντας άφοβα να αντανακλάται στη γυναικεία ματιά το γεννητικό της όργανο.

Και το ερωτικό της χείλος με την υγράδα του και τα μάγουλα με τις άσεμνες καθεδρικές τους καμπύλες. Και τα τοξωτά φρύδια τόσο διαβολικά μες στον ερωτισμό τους. Και τα ρουθούνια και οι λοβοί του αυτιού.

Το κεφάλι περιέχει περισσότερες οπές απ’ ότι το υπόλοιπο σώμα, ισάριθμα καλέσματα σε ποιητικές και αισθησιακές εξερευνήσεις.

Η ερωτόστομη φύση μας γνωρίζει πως η γύμνια του κεφαλιού, όταν αυτή αποκαλύπτεται πλήρως, είτε στη φυσική της κατάσταση, είτε στολισμένη και μακιγιαρισμένη, εξάπτει τις πιο σκανδαλώδεις φαντασιώσεις.

Είναι ένας ουρανός που κατέχει όλες τις λύσσες του Έρωτα, εκεί που η ομορφιά παίρνει τη μορφή της, σαν άγγελος ή σαν γλυκιά δράκαινα κι όλοι οι σάλιαγκες του πνεύματος σκεβρώνουν τα κορμιά τους και συστρέφονται για να της γράψουν το πιο καυλιάρικο ποίημα.