Οι ομορφιές του τόπου μας Ή Οργασμός στην Τριχωνίδα

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

didaktvr

Σε βρήκα τσούπα μου,
πικρούς καφέδες να σερβίρεις
σε μνημόσυνα γλυκόζης.
Σε βρήκα στη διχάλα μιας ελιάς
να ξύνεις με το νύχι σου το μέλλον.
Σε βρήκα ως καρπό ελαίου
και σε άλειψα στα μπούτια μου
για να γλιστρούν απ’ τις ανάσες τα φωνήεντα
να ορτσάρουν κόντρα στο λαιμό
τα λυγερά λιοπύρια,
τα βυζάκια σου.
Αχ! σε τι υψόμετρο κορίτσι μου ν’ ανέβω
στο όρος Παναιτωλικόν για να σε ξεφλουδίσω!
Στον Κατελάνο
που φοράει φωτοστέφανο λουλούδι μυγδαλιάς
ή εκεί
στη μπουκαπόρτα του μυελού της Τριχωνίδος
που όσο να πεις
μας αγκαλιάζει όλους τους ελάσσονες
και μας κρατά ζεστούς μες στα υγρά της.
Εκεί, στη θέση Πόρτο Κάβλα
και στη θέση Πισωκολλητό των θυγατέρων της Μυρτιάς
στη θέση Ράμφη εραστών ερωτοφαγωμένα
στη θέση Κιλοτάκια Μουσκεμένα
αχ! πάρτε με κι εμένα
που είμαι διδάκτωρ υγροτόπων
που είμαι διδάκτωρ οργασμών
αχ! πάρτε με. Ιδού!
Περνάει το λεωφορείο των εννιά
από το Θέρμο για τον Άδη.
Περνάει ο εισπράκτωρ να τσεκάρει
τα κολπικά υγρά τού βλέμματός μου.