Προσευχή κορασίδος Ή Πασχαλιές μες απ’ τη νεκρή Γη

pasxaliew

Αλίμονο, αλείψτε με,
όσοι γλυτώσατε απ’ τη Χάρυβδη του Ιησού Χριστού
κι απ’ των Ρωμαίων τα καρφιά και τις τανάλιες.
Εγώ ειμί κόρη αποστάτησα
κάθε αμαρτία μου κραδαίνω σαν τσεκούρι.
Μ’ αποκαλούν τσουλί της τρίτης γυμνασίου.
Μ’ αποκαλούν τσουλί της Αποκάλυψης.
Κι όλοι ομιλούν για τα υγρά μου
καθώς κοχλάζουν μες στη χύτρα της Ανοίξεως.
Μ’ αποκαλούνε γλείφτρω σκύλα κλαίουσα ιτιά
μα στέκομαι στο χείλος των αιώνων
στα γλιστερά βασίλεια.
Γη έτοιμη ν’ απογδυθεί τη σκοτεινή πλευρά της
Γη-φωλιά και Γη καυλοπαρμένη.
Αλίμονο, νοικοκυραίοι εσείς που με κοιτάτε στα βυζιά
κι εσείς κουρείς της πόλεως που νείρεστε το τριχωτό μουνί μου
κι εσείς αγόρια που τραβάτε μαλακία
με τις κιλότες της μαμάς κι εσείς
αλείψτε με
όπως με βούτυρο αλείφουν τα ζεστά κορμιά στα χαρακώματα
για να τα φάει ο Χάρος
αλείψτε με
στην ερωτόστομη σχισμή μύρο και μαγιονέζα.
Υπήρξα επιτάφιο κορμί και περιμένω σκύλους εραστές
πολιορκητές γυφταίους
στρατάρχες φαλλοφόρους
να έρθουν
στα μιασμένα έγκατα να επωάσουν Νύμφες λαμπερές.
Αχ! ο λαός μου σκέφτεται το χρήμα και μιλά για τον καιρό.
Επιδόματα νανουρίσουν το μέλλον του.
Κι εγώ η γυμνούλα Γη
περιμένω το καυλί του και το σπόρο του.
Αχ! τον οργασμό της Αναστάσεως περιμένω.
Βεγγαλικά και βαρελότα
κομμένα δάχτυλα βγαλμένα μάτια και ψωλές
ρινίσματα φωτιάς
εκσπερματώσεις.