Η επιτάχυνση της βραδύτητας

manouali

Θα σε φιλήσω, λαέ μου, στο στόμα.
Να δούνε οι μεταφραστές σε τι απόκρημνη πατρίδα ζω.
Τι δώμα νοίκιασα για να βγάλω πέρα το λιοπύρι .
Προπάντων να σκάει σάρκα από παντού.
Εσύ το μανουάλι κι εγώ ο νεωκόρος.
Ρυθμολογώντας την ιστορία του χαμού.
Θυγατέρες υγρές και μπάμπουσκες των Ουραλίων.
Δυόμιση χιλιάδες χρόνια σας βοσκάν ακρίδες στη μεσόγειο.
Τώρα με βλέπεται εδώ, κουκουλοφόρο ηδονιστή.
Να λεσβιάζω εκ παραδρομής στις λουτροπόλεις.
Πεύκα, κυπαρίσσια και ασβέστες.
Οργανωμένος τουρισμός, φραπέ και μοναξιά.

Λαγνεία εν χορδαίς και οργάνοις

piano-690380_960_720

Σε πέρασαν-κορίτσι μου-τα έγχορδα
για πιάνο με ουρά. Κάτι στριφτές
αργόσυρτες τσιμπιές σου δώσαν στα καπούλια.
Είπαν τα πλήκτρα σου έκφυλα ερπετά.
Τα δάχτυλα τού εραστή σου είπαν μαρκησίες.
Όλη από ξύλο η σάρκα σου σαν φέρετρο.
Με ανοιχτό το ντεκολτέ.
Να φαίνονται οι άβυσσοι.
Τα αιδοία των Βακχών να ευωδούν
στ’ αυτάκια του θανάτου.

Ουράνιος Μηχανική

orga

Ο ήλιος μας φωτίζει ή ιδέα του ήλιου;
Άρχισα έφηβος να συλλαμβάνω τη λαμπρή διαφάνεια.
Να γίνομαι πρωτόγονος με απαίδευτο μάτι.
Στον κεραυνό έκρυψα τον πόνο μου σαν ένας τιποτένιος βασιλιάς.
Κι έτρεξα να πάω εκεί που μ’ αγαπούν, μακριά απ’ τις μονομαχίες
και τα ελέησόν με Δέσποινα των πονηρών λογισμών,
σώμα και αίμα κυρίας γεύτηκα ,
μιαν αρμαθιά έγινα με τους ηδονιστές της υπαίθρου,
λιώμα διάφοροι ερωτοχτυπημένοι με υιοθέτησαν,
οπωροφόρες γκόμενες, κάποια χαρτάκια
στη μεσημεριανή ζαλάδα με ποιήματα,
κάποιοι πάσχοντες από υπερβολική υγεία,
κοφτερές μαμάδες με το φιλοπρόοδο δεσποτισμό τους με αγκάλιασαν,
νυχάκια μιανής μετέωρης εκλιπαρούσαν τη σάρκα μου
ζητιανεύοντας ένα καινούργιο μάτι για τον Πολύφημο οργασμό.