Να και οι μουνότριχες

akritha

Ο Ακριθάκης έκανε τέχνη το να υποφέρεις σ’ αυτή την παρανοϊκή χώρα
Αγκάλιασε την τρέλα του και τη φίλησε στα μάτια
Έτρεξε σε γιατρούς στο Βερολίνο
Γέμισε τις τσέπες του με πέτρες
Έβλεπε αφρισμένα μουνιά με γυαλιστερές μουνότριχες
Μπορούσε να ζωγραφίσει πάνω στον πούτσο του ένα ακάνθινιο στεφάνι
Το χνώτο του μύριζε μπύρα και γερμανική άσφαλτο
Υπήρξε βασιλιάς των αδέσποτων σκύλων
αφού δεν πέθαινε απ’ την επιθυμία να είναι ευτυχισμένος
κι απ’ την επιθυμία να είναι καλλιτέχνης
κι απ’ την επιθυμία να δαγκώσει τον άλλον στο σβέρκο

Περί Θανάτου Ή Το σώμα μου είναι ο νικητής

Collage 1 George H

Το σώμα μου είναι ο νικητής
Αναπαύεται, τώρα, στιλπνό στον πάτο της απελπισίας του
Κοιτάζει γύρω και ακούει
Ξαπλωμένο
γυμνό στο χορτάρι
Νιώθει στην πλάτη του τη ζέστα της κρύας γης
Ψάχνει στα τυφλά
το καλάθι με τις αχνιστές λέξεις
τους γυαλιστερούς ώμους απ’ την κρέμα του ήλιου
και τα κοπάδια από ζεματιστά στήθη
που ζητούν τη χούφτα της αγάπης

Το σώμα μου είναι ο νικητής
πλάι σ’ αυτό, εδώ, το μονοπάτι των μυρμηγκιών
πλάι στη γελοιότητά του
και πλάι στο μεγαλείο του να τρομάζει
όχι απ’ τη ζωή
αλλά απ’ την παράλογη μεταμφίεσή της