Η Αγία Μουνίλα

Αποτέλεσμα εικόνας για colloge art erotica

Μυρουδιές από φρεσκοσκαμμένη γη, από τενεκέδες φορτωμένους με άνθη.

Μυρουδιές από σκατά σκύλου και υγραέριο.

Μυρουδιές ψωμιού και γλυκισμάτων.

Μυρουδιές από πορδούλες κοριτσιών και μασχάλλες γεροντοκόρης.

Μυρουδιές από καμμένη ζάχαρη και φυστίκια. Από βρεγμένα μαλλιά και καραμέλα.

Μυρουδιές ελαφριές, ερεθιστικές, στεγνές.

Μυρουδιές από δημόσιες τουαλέτες και φρεσκοσκαμένους τάφους.

Μυρουδιές από αγκαλιές που μας άφησαν άναυδους.

Μυρουδιές από σάπιο αίμα και κόλλυβο.

Μυρουδιές από στρατώνες και κουζινάκια.

Μυρουδιές από λεσβιακό πανζουρλισμό και αγορίσια βαρβατίλα.

Μυρουδιές από πεδία μαχών και κρεματόρια.

Μα σχεδόν πάντα, η εκλέπτυνση που φέρνει η ωριμότητα των αισθήσεων, εξαφανίζει όλες αυτές τις μυρουδιές και τις αντικαθιστά με μιαν άλλη ξεχωριστή, αξέχαστη, ιδιαίτερα ευχάριστη και διαβρωτική μυρουδιά.

Τη μυρουδιά του μουνιού, αυτή, που μένει κολλημένη σαν μελίγκρα στα δάχτυλά σου μετά την ιερή συναναστροφή και την ερωτική δολοπλοκία, αυτή ακριβώς τη μυρουδιά που είναι η πιο ευχάριστη διότι έχει μέσα της το άρωμα των περασμένων, πολύ πιο έντονα απ’ τη μυρουδιά του ίδιου του μουνιού.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Η Αγία Μουνίλα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s