Αναμνήσεις απ’ το τσίρκο των ιδεών

Σχετική εικόνα

[απόσπασμα]

Οι λαοί ευχαριστιούνται το όπιό τους. Μεγαλώνουν φανταράκια και όχι ανθρώπους.

Ο Έρως προκαλεί στο λαό δυσεντερία κι όχι την ύστατη αγνότητα της γνώσης του καλού.

Ο λαός σκεπάζει τα ερωτικά του όργανα με τα βρώμικα λεφτά της ηθικής του παπά.

Ο κώλος πονά εκεί όπου ανακαλύφτηκαν τα ίχνη των αξιοθαύμαστων χαρισμάτων του.

Γλαφυρά όργια παρασυρμένα απ’ τις τελευταίες χίλιες αισθήσεις της ζωής, σ’ αυτό τον μοναδικό τόπο, όπου υπάρχουμε και κατοικούμε, με μισή σκέψη πόθου μέσα στο καζάνι των ηδονών, την έλξη απ’ το πνεύμα των πνευμάτων, με τα βουνά τις λίμνες και το χορτάρι στα πόδια μας περιμένουμε το ζεστό καλοκαίρι, να σεργιανίσουμε ανάμεσα στις λάγνες φτέρες και δίπλα σε κάποιο θάμνο να ξαπλώσουμε γυμνοί, πέρα απ’ τη γνώση της γύμνιας, λαξεύοντας μορφές για το μάτι μόνο, αφήνοντας την τρέλα της τεκνοποιίας στην ίδια τη φύση που συχνά αψηφά τη λογική.

Το φως του ήλιου μας καρφώνει το μάτι, τόσο αδιαπέραστα εκθαμβωτικό που μας κάνει ειδωλολάτρες, να μυρίζουμε τα οστά και τις στάχτες και το φόβο που δεν έχει αίμα αλλά ευημερεί και το φόβο του θανάτου που παραλύει και δεσμεύει το νου κάνοντάς μας από αρνιά λύκους κι από άνθη τσουκνίδες.

Η κύστη μάς πιέζει και η φαγούρα μάς κυβερνά.

Τρώμε ροχαλίζουμε και ξύνουμε τη μύτη μας.

Σκεφτόμαστε για να υπάρξουμε. Ψάχνουμε λέξεις και σύμβολα για να διαβάσουμε το βιβλίο του κόσμου.

Κάνουμε σκέψεις για να νιώσουμε την αρκούδα που δεν κάνει σκέψεις και τον τυφλοπόντικα που δεν συλλογίζεται και τη γουρούνα που δεν προσεύχεται στο τραπέζι προτού ορμήσει στα βελανίδια.

Η ιστορία δεν έχει μέλλον

Αποτέλεσμα εικόνας για pop art war

Κάποιες λέξεις βγαίνουν στην επιφάνεια
στο βλοσυρό γυμνό τοπίο
σφάζουν αλύπητα δεξιά κι αριστερά

ο ουρανός είναι έναστρος όπως στα ποιήματα των αστών
ο ήλιος και η σελήνη σε νυχτερινές περιπτύξεις

φοράς το βρακί σου ανάποδα
κι αφήνεις τις βάναυσες σκέψεις σου γυμνές

κυρτώνουν οι βλεφαρίδες
σκλάβοι του πούτσου και σκλάβοι της ιστορίας
καίνε λάστιχα και χαράσουν πάνω στις βόμβες
τη λέξη ΑΓΑΠΗ

η δημοκρατία πέφτει για ύπνο
ακούει τους βραχνούς κόκορες να λαλούν
τα κοριτσάκια να βγάζουν λέπια
τους τράγους να χτυπάνε τα κέρατά τους
τους φασίστες να ακονίζουν τις ξιφολόγχες στα πεζοδρόμια